به نام و به وحدت چنو سرفرازم
كه اين هر دو معنى از او كم ندارم
به پيش كس از بهر يك خنده خوش
قد خويش چون ماه نو خم ندارم
چو در سبزپوشان بالا رسيدم
دگر جامه حرص مُعلم ندارم
دهان خشك و دل خستهام ليك از خلق
تمنّاى جُلَّاب و مرهم ندارم
به پازهركس ننگرم گرچه برخوان
يكى لقمه بىشربت سم ندارم
به ديو امل عقل غرّه نسازم
به ياد طمع طبع خرّم ندارم
از آنم بمانم كه زنده است نفسم
چو مُرد از پسش هيچ ماتم ندارم
گلستان جان آرزومند آب است
از آن ديده را هيچ بىنم ندارم
چو از حبس اين چار اركان گذشتم
طربگاه جز هفت طارم ندارم
اگرچه بريده پرم جاى شكر است
كه بند قفس سخت محكم ندارم
برآرم پر و بر پرم كاشيانه
به از قمه چرخ اعظم ندارم
حريت و آزادگى
در شماره بهمن ماه 1339 مجله يغما تحت عنوان « درسى آموزنده به مناسبت انتخابات شهر كاشان در دوره بيستم » اين اشعار را كه اثر طبع مدير مجله ، آقاى حبيب يغمايى است درج كرده بود :