7 . آيات انكار معاد ( ص 40 ) كه هيچ دلالت ندارد .
8 . بيت :
با هيچ كس نشانى زان دلستان نديدم
يا من خبر ندارم يا او نشان ندارد
دليل انكار خداى حافظ است : ص 41 ( باز هم آفرين ) 9 . ذيل ص 45 : ماوراء حيرت حافظ ، قلمرو دريافت و آگاهى 10 . ص 46 : حافظ در جوانى متدين بوده و قرآن را از بر داشته .
11 . ص 52 : تبديل ساقى به صوفى بسيار بىمورد است .
- حافظ در يك جا دعوت به عيش و نوش مىكند ( ص 118 ) ( 1 ) و يك جا نهى مىكند كه از در عيش در آ و به ره عيب مپوى ( 344 )
ز ميوه هاى بهشتى چه ذوق دريابد
هر آن كه سيب زنخدان شاهدى نگزيد
ترسم بروم عالم جان ناديده . . .
من اگر باده خورم ورنه چه كارم با كس
حافظ راز خود و عارف وقت خويشم
قدر وقت ار نشناسد دل و كارى نكند
بس خجالت كه از اين حاصل اوقات بريم
( ص 258 )
عشرت كنيمور نه به حسرت كشندمان
روزى كه رخت جان به جهان دگر كشيم
( ص 259 ) غزل : عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى . . .
نمىبينم نشاط عيش در كس
نه درمان دلى نه درد دينى
( ص 342 )
هامش
( 1 ) [ شماره صفحات طبق حافظ قزوينى است كه به نام « آئينه جام » همراه با حواشى استاد توسط انتشارات صدرا چاپ شده است . ]