تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠

ترجمه :

آنها كه از بنى اسرائيل كافر شدند بر زبان داود و عيسى بن مريم لعن ( و نفرين ) شدند ( 78 ) اين به خاطر آن بود كه گناه مىكردند و تجاوز مىنمودند آنها از اعمال زشتى كه انجام مىدادند يكديگر را نهى نمىكردند ، چه بد كارى انجام مىدادند ( 79 ) بسيارى از آنها را مىبينى كه كافران ( و بت‌پرستان ) را دوست مىدارند ( و با آنها طرح دوستى مىريزند ) چه بد اعمالى از پيش براى ( معاد ) خود فرستادند كه نتيجهء آن خشم خداوند بود و در عذاب ( الهى ) جاودانه خواهند ماند . ( 80 )

تفسير :

لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ
؛ كافران از بنى اسرائيل به واسطه گناه و تجاوزشان در روز شنبه به زبان داود لعن شدند ، او نفرين كرد و گفت : « خدايا لباس لعنت را مانند ردا بر آنها بپوشان » ، و خداوند آنان را به شكل بوزينه درآورد .
وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ
؛ و به زبان حضرت عيسى ( ع ) نيز لعن شدند . او كسانى را كه پس از نزول مائدهء آسمانى راه انكار و مخالفت در پيش گرفتند ، نفرين كرد و گفت : خدايا كسانى را كه پس از خوردن غذا از سفرهء آسمانى كفر ورزيدند به عذابى گرفتار كن كه هيچ يك از جهانيان را بدان معذّب نمىسازى ، و آنها را از رحمت خويش دور كن چنان كه « اصحاب سبت » را از رحمت خود دور ساختى ، آنها به شكل خوك درآمدند ؛ و حدود پنج هزار نفر بودند .
ذلِكَ بِما عَصَوْا
؛ يعنى اين لعن زشت به واسطهء معصيت و تجاوز ايشان بود . سپس معصيت و تجاوز را تفسير كرده و مىفرمايد :
كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ
؛ يعنى يكديگر را از انجام منكر نهى