« وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ »
و گام در جايى ننهند كه كفار بخشم آيند يعنى ميدان جنگ ، زيرا انسان وقتى به بيند كسى قدم در جاى او نهاده خشمگين و غضبناك مىشود . . . . .
« وَ لا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا . . . »
و قتل و جراحت و يا صدمهء مالى ديگرى و يا پيش آمد غم انگيز و خشمگين كنندهاى از مشركان بدانها نرسد ، جز اينكه عمل صالح و طاعت نيكو و پر ارزشى براى آنها نوشته شود .
« إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »
كه خدا اعمال كسانى را كه كارهاى نيك انجام ميدهند و بدان شايسته مدح و ثواب گردند ضايع نمىكند ، و اين جمله براى تشويق و تحريص بجهاد و اعمال خير و نيكو است .
« وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً . . . »
و اينان هيچ خرجى در راه جهاد و ساير كارهاى نيك از كم و زياد نكنند كه منظورشان سربلند ساختن دين خدا و نفع به مسلمانان و تقرب بخداى تعالى باشد . . .
« وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً »
و از درهاى نگذرند ، جز آنكه ثواب آن براى آنها نوشته شود و ثبت گردد .
« لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ »
يعنى اطاعتها و كارهاى نيك آنها ثبت شود تا باندازهء استحقاق ، پاداش آنها را بدهد ، و از فضل خويش بر آنها بيفزايد تا اينكه ثواب ، بهتر و زيادتر از عمل آنها گردد .
و برخى گفتهاند لفظ « أحسن » صفت عمل و كار آنها است يعنى خداوند پاداش عمل نيكوتر آنها را بدهد ، زيرا اعمال و رفتار انسان گاهى به صورت واجب است و گاهى به صورت مستحبّ و گاهى به صورت مباح ، و پاداش در مورد عمل واجب و مستحبّ است نه در مورد عمل مباح و از اينرو پاداش در مقابل بهترين اعمال قرار ميگيرد .
و ابن عباس گفته : يعنى آنها را به ثواب خوشنود سازد و بىحساب در بهشت در آورد .
و بهر صورت اين دو آيه دلالت مىكند بر وجوب جهاد بهمراهى رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - و نهى از تخلف و سرپيچى كردن از دستور آن حضرت و در اينكه