( 1 ) جانب ساير مسلمانان تعهد كند . مؤمنان همه با هم دوستند و كارى به ديگران ندارند از يهود نيز هر كس پيروى ما را بكند از يارى و همراهى و برابرى ما برخوردار خواهد شد ، نه به دو ظلم شود و نه مسلمانان بر ضد او كسى را يارى كنند .
صلح و سازش مؤمنان يكى است ، و هيچ مؤمنى بدون موافقت مؤمن ديگرى وارد صلح نشود جز بر اساس مساوات و عدالت . و جنگجويان هر طائفهاى كه بكمك ما وارد جنگ شوند بايد تمام افراد جنگجوى آنان وارد شوند ( و چنان نباشد كه جنگ را بعهدهء يك دستهء خاصى از خود بگذارند ) مؤمنان در خونى كه از ايشان در راه ميريزد ذمهدار يك ديگرند .
بهترين راه و محكمترين طريقه همان است كه مؤمنان پرهيزكار برآنند و هيچيك از مشركان حق ندارد مالى يا شخصى از قريش را در پناه خود گيرد و از تسلط مؤمنى بر آن جلوگيرى كند ، هر كه مؤمنى را بىجهت بكشد و قتل بر او ثابت شود بايد كشته شود مگر آنكه اولياء مقتول ( بگرفتن ديه ) راضى شوند و مؤمنان همگى بر ضد او هستند ، و جز قيام بر ضد او كارى برايشان روا نيست .
هر مؤمنى كه بمندرجات اين پيماننامه اقرار كرد و به خدا و روز جزا ايمان دارد نبايد شخص خلافكار و بدعتگذارى را يارى كند و يا او را پناه دهد ، و چنانچه او را يارى كند و يا پناه دهد در روز قيامت مورد لعنت و غضب خدا واقع شود و توبه و فديهء از او پذيرفته نخواهد شد .
و هر گاه شما در امرى اختلاف پيدا كرديد بايد بدانيد كه مرجعتان در حل آن اختلاف خدا و رسول او محمّد صلى اللّه عليه و آله مىباشد .
هر گاه يهود به يارى مؤمنان در جنگى داخل شدند بايد مخارج جنگ را نسبت به سهم خود بپردازند .
يهود بنى عوف با مؤمنان مانند يك ملت و امت هستند ، ( با اين تفاوت ) كه يهود پيرو دين خود و مسلمانان هم تابع دين خود باشند ، و در اين حكم تفاوتى ميان خودشان و بندگانشان نيست مگر آن كس كه ستم كند و مرتكب جرم و گناهى شود
السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: ابن هشام الحميري
ص٣٣٥