( 1 ) و همين امر سبب شد كه دست از او باز دارند و خداى تعالى بدان وسيله او را از شرّ مشركان محافظت فرمود .
هجرت مسلمانان بحبشه
( يا نخستين بارى كه مسلمانان بجرم پيروى حق از وطن آواره شدند ) فشار مشركان نسبت به افرادى كه مسلمان شده بودند روز بروز زيادتر ميشد خود پيشواى بزرگ اسلام كم و بيش از اين فشارها در امان بود و سبب آن يكى نگهدارى خداى تعالى و محافظتى بود كه پروردگار بزرگ از او ميكرد ، و ديگر وجود عمويش ابو طالب كه شخصيت او در ميان قريش مانع از اين بود كه مشركين بتوانند بآنجناب گزندى برسانند ، ولى ساير افراد مسلمان كه در چنين شرائطى نبودند هم چنان گرفتار شكنجه و آزار دشمنان اسلام بودند و روز بروز كار بر ايشان سختتر ميشد .
پيشواى گرامى اسلام كه تاب ديدن آن مناظر رقت بار را نداشت و از طرفى نيروئى هم براى دفاع از آنان نداشت به آنها فرمود :
خوبست شما بسرزمين حبشه كه سرزمين درستى و صداقت است برويد زيرا در آنجا پادشاهى است كه در سايهء حمايت او به كسى ظلم و تجاوز نمىشود و با هجرت بدان مرز و بوم موقتا خود را از چنگال اين مردمان آسوده سازيد ! بدنبال اين پيشنهاد دسته دسته مسلمانان عازم حبشه شدند و با كوچ كردن آنها نخستين هجرت در اسلام صورت گرفت .
نخستين كاروان :
كسانى كه براى نخستين بار آمادهء اين سفر شدند ده نفر بودند بنامهاى زير :
1 - عثمان بن عفان ( از قبيلهء بنى امية ) با همسرش رقيه دختر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله .
2 - ابو حذيفة بن عتبة ( از بنى عبد شمس ) با همسرش سهلة دختر سهيل بن