تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
و يا از چريدنى حيوانات همين‌كه زمين منتها درجهء خرّمى خود را يافت و آراسته شد مردم آن سرزمين از ما و كار ما بىخبر شده مىپندارند اين خودشان هستند كه اين بهره‌ها را از زمين گرفته و به چنگ آورده‌اند ولى ناگهان عذاب ما شبانه و يا در روز مىرسد و آن محصول را از بين برده گويى اصلا نبوده ما آيات را براى مردمى كه مىانديشند اين‌چنين شرح مىدهيم ( 24 ) خدا بندگانش را به سوى بهشت مىخواند و از ميان آنان هركس را بخواهد ( و شايسته بداند ) به راه راست هدايت مىكند ( 25 ) كسانى كه نيكى كنند در پاداش خود همان نيكى را با زياده‌اى خواهند داشت اين گونه افراد به ذلّت و فقرى كه از چهره‌شان نمايان باشد مبتلا نمىشوند اينان اهل بهشتند و در آن جاودانه زندگى مىكنند ( 26 ) و كسانى كه طالب كار زشتند كيفر گناهشان عذابى به مقدار آن است و ذلّت چهره‌هاشان را فرا مىگيرد آنها از ناحيه خدا هيچ محافظى از عذاب ندارند آنقدر روسياهند كه گوئى يك قطعه از شب تاريك بر رخسارشان افتاده آنان اهل آتشند و در آن