فقيهان و خاصه و عامه .
( 1 ) و امير المؤمنين مأمون چنان صلاح ديد كه نسخهء آن را در همهء بلاد پخش كنند تا انتشار يابد و در همه جا شايع شود و اهل هر بلاد مطلب را بدانند ، و در منابر نسخه خوانده شود و نزد حاكم و قاضى هر بلد و هر ديار نسخهاى از آن بماند ، و از من خواست كه آن را نسخه پردازم و توضيح و شرح دهم معانى آن را ، و آن بر سه باب است :
( 2 ) باب اول : در ذكر تمامى آنچه كه از ذو الرئاستين به وقوع پيوسته و خدا بدان جهت حق وى را بر ما و مسلمين واجب كرده است .
( 3 ) باب دوم : در بيان مرتبهء رشد و صحّت اعمال او و اينكه كسى را حق آن نيست كه چون و چرا كند و مانع فعاليتهاى او شود و ذكر علت آن اعمال ، و اين بدان جهت است كه براى هيچ يك از خلق كه بيعت امير را در گردن دارند راهى و چارهاى نيست جز آنكه بيعت كنند با او و برادرش ، و آنان حق دارند مانعى را بر طرف كنند كه ظلم در بارهء آنان روا دارد و سعى در فساد عليه ما و ايشان و دوستان ما كند ، و اين براى آن است كه كسى آرزوى مخالفت ايشان در سر نپروراند و خيال نافرمانى ايشان نكند و يا فكر حيلهگرى از راهى براى جدايى ما و اين دو تن به خود راه ندهد .
( 4 ) باب سوم : در بيان عطايا و بخششهاى امير بر ايشان ( ذو الرئاستين ) و بيان آنچه او خواست از بىرغبتى به دنيا و واگذاشتن آن و آراستن خود به زيور زهد و بىعلاقگى به مال و جاه و مقام . و دليل بر اين عمل اين است كه پيوسته كوشش و اهتمام در امر آخرت كرده و خواستار آن اجر است به آن مقدار كه هر كس شكى در بارهء او دارد بر طرف گردد و آنچه را كه لازم شده است بر ما از بخشش به او و بزرگداشت و عزت او كه بر او و برادرش ارزانى داشتيم و منع ايشان از خود آنچه را كه ما به سبب آن خود را منع كرديم ، و اين باب مشتمل است بر چيزى كه احتياطكننده در امر دين و دنياى خود در آن احتياط
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 543
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٥٤٣