( 1 )
234 . محمد بن ابى عباد
او به شنيدن غنا و خوردن خمر شهرت داشت . از امام رضا عليه السلام راجع به شنيدن غنا سؤال كرد ، امام در پاسخ فرمود : مردم حجاز عقيدهاى در بارهء آن دارند ، و اين از درجهء اعتبار ساقط است و باطل و لهو است . آيا قول خداى متعال را نشنيدهاى كه مىفرمايد :
وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً
« 1 » ؟ « 2 »
( 2 )
235 . محمد بن ابى عمير ازدى
مكنّى به ابو احمد ، يكى از غلامان مهلّب بن ابى صفره . اصليتش از بغداد بود و در آنجا زندگى مىكرد . امام موسى عليه السلام را ملاقات كرد و از او حديث شنيد كه در بعضى از آنها امام او را با كنيه مورد خطاب قرار داده و فرموده است : « اى ابا محمد » ، و از امام رضا عليه السلام روايت كرده است . نزد شيعه و سنّى جليل القدر و عظيم المنزلت بود . جاحظ در كتاب البيان و التبيين دربارهاش گفته است كه « يكى از سران مهم رافضه بود » . و در زمان رشيد محبوس شد . گفته شده به خاطر اينكه قضاوت را رد كرد ، و گفته شده بلكه به دليل اينكه شيعه و از اصحاب امام موسى بن جعفر عليه السلام بود . « 3 »
كشى به سندش از فضل بن شاذان روايت كرده است كه گفت : داخل عراق شدم ، ديدم يك نفر رفيقش را مورد عتاب قرار داده و مىگويد : تو مردى هستى كه زن و بچّه دارى و احتياج دارى براى آنها كار بكنى و من خاطر جمع نيستم كه براى طول سجودت چشمهايت را از دست بدهى . پس چون زياد شد اين مطلب ، گفت : اگر قرار باشد چشمى بر اثر سجود از بين برود بايد چشم
هامش
( 1 ) فرقان / 72 .
( 2 ) معجم رجال الحديث ، ج 14 ، ص 283 .
( 3 ) رجال نجاشى .