خورشيد طلوع مىكرد او سجده مىنمود و سر از سجده بر نمىداشت تا اينكه هزار نفر از برادرانش را دعا مىكرد به آنچه كه براى خود دعا كرده بود ، و بر پيشانى او جاى سجده چون زانوى شتر بود .
( 1 )
نامههاى امام جواد ( ع ) به او :
امام جواد ابو جعفر عليه السلام نامههايى چند براى او فرستاد كه در آنها از او تمجيد و تقدير شده و او را بزرگ داشته بود ، از آن جمله است :
( 2 ) 1 . امام جواد عليه السلام اين نامه را براى او فرستاد كه در آن بعد از « بسم اللّه » آمده است :
« اى على ، خدا به تو پاداش نيك عطا فرمايد و تو را در بهشتش جاى دهد و خوارى دنيا و آخرت را از تو بازدارد ، و خدا تو را با ما محشور گرداند . اى على ، من تو را آزمودم و در نصيحت و طاعت و خدمت و احترام تو كوشيدم ، و قيام كردم به آنچه كه بر تو واجب بود . پس اگر بگويم مانند تو را نديدم اميدوارم كه صادق باشم . خدا پاداش تو را بهشت فردوس قرار دهد ، و كار تو بر من مخفى نيست و نه خدمت تو در گرما و سرما و شب و روز . از خدا درخواست مىكنم وقتى همهء خلايق را در روز قيامت جمع كرد رحمتى به تو ببخشد كه ديگران بر آن غبطه خورند ، همانا او شنوندهء دعاست . » « 1 »
امام در اين نامهء ستايشآميز از موقعيت اين عالم صالح تمجيد نموده است كه از لحاظ تقوا و صلاح و ولاى ائمّهء هدى عليهم السلام به درجهء بالايى دست يافته بود .
( 3 ) 2 . و از بين نامههايى كه امام به او نوشته اين نامه است كه بعد از نام خدا
هامش
( 1 ) غيبت شيخ طوسى .