زاهدترين فرد در آل ابى طالب و عابدترين آنها در زمان خود . او از فداييان امام موسى و امام رضا عليهما السلام بود و با اماميه مخلوط شده بود . وقتى محمد بن ابراهيم بن طباطبا خواست ابو السرايا با او بيعت كند بعد از او وى امتناع ورزيد و كار را به محمد بن محمد بن زيد واگذار كرد . كتابى در حج دارد كه تمام آن را از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است . « 1 »
( 1 ) كشى روايت كرده است كه در كتاب محمد بن حسن بن بندار به خط او خواندم كه محمد بن يحيى عطار حديث كرد مرا ، گفت : احمد بن محمد بن عيسى از على بن حكم از سليمان بن جعفر حديث كرد ، گفت : على بن عبيد اللّه ابن الحسين بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليه السلام گفت : دوست داشتم كه بر على بن موسى الرضا عليه السلام وارد شوم و بر او سلام كنم . گفتم :
چه شد كه اين كار را نكردى ؟ گفت : جلال و هيبت او و ترس از او . سليمان گفت : ابو الحسن عليه السلام به بيمارى سبكى مبتلا شد و مردم از او عيادت كردند . على بن عبيد اللّه را ديدم ، گفتم : چه كار مىكنى ؟ ابو الحسن عليه السلام كسالت مختصرى دارد و مردم از او عيادت مىكنند . اگر بخواهى ، امروز بر او وارد شو . پس به نزد حضرت رضا عليه السلام آمد و حضرت با احترام او را پذيرفت و از اين رو على بن عبيد اللّه سخت خوشحال شد . سپس على بن عبيد اللّه بيمار شد و ابو الحسن عليه السلام از او عيادت كرد ، و من با او بودم .
پس نشست تا هر كس در خانه بود خارج شد . چون ما خارج شديم كنيزى به من خبر داد كه امّ سلمه زن على بن عبيد اللّه پشت پرده بود و نگاه مىكرد به حضرت . چون حضرت خارج شد آن زن آمد و خود را روى جايى كه حضرت رضا عليه السلام نشسته بود انداخت و آنجا را بوسيد و آن را مسح مىكرد .
هامش
( 1 ) رجال نجاشى .