سرزمينى را كه در آن زندگى كرده است و هرگاه به محلى رسيد بايد مقدارى از آن خاك را در ظرف آب بريزد و آن را حركت دهد تا حل شود ولى قبل از اينكه بخورد ، بگذارد تا آب خوب صاف شود . بهترين آب آشاميدنى براى كسى كه مقيم است يا مسافر ، آبى است كه چشمهاش در جانب مشرق ، تند و سفيد باشد . و بهترين نوع آب آن است كه مخرجش در تابستان از جانب شرق باشد . و بهترين آنها اين است كه به اين وصف باشد كه منبع آن در دامنهء كوه خاكى ( يعنى تپه ) قرار دارد ، زيرا چنين آبى در زمستان سرد و در تابستان براى شكم مناسب و براى آنهايى كه تب دارند مفيد است .
( 1 ) اما آب شور و آب سنگين باعث يبوست شكم مىشود و آب برف و يخ براى تمام بدن مضر و بد است .
اما آب ابر ( باران ) تميز و گواراست و سبك و براى بدن مفيد است چنانچه به مدت طولانى در آب انبار نمانده باشد .
اما آب چاه گوارا و مفيد است اگر جريان آن ادامه داشته و براى مدت زيادى در زمين ذخيره نشده باشد .
اما راجع به آبهاى سطح زمين و مردابها ، آن گرم و غليظ است در تابستان ، زيرا راكد است و هميشه خورشيد بر آن مىتابد و خوردنش به طور دائم باعث صفرا مىشود و شكم انسان از اين طريق بزرگ مىشود . »
( 2 ) امام عليه السلام برنامهاى زنده را براى سلامتى مسافر و حفاظت او از امراض ارائه نموده و توصيه كرده است كه وقتى شكمش پر است يا گرسنه است يا هوا خيلى گرم است ، مسافرت نكند زيرا در معرض خطر است .
همچنان كه امام عليه السلام عرضه كرده است انواع آبى كه مسافر بايد بخورد و آبى كه نبايد بخورد ، زيرا به سلامت عموم لطمه مىزند . آن حضرت آب را چنان بدقت توصيف كرده كه هيچ كس قبل و بعد از او بدين طريق توصيف نكرده است .
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 347
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٤٧