انسان نيست مگر آنچه را كه به دست آورده باشد ) و اين انتهاى عدل است .
( 1 ) امام عليه السلام فرمود : « واجب نكرده است خدا بر بندگان پيروى از كسى را كه مىداند به آنها ستم مىكند و گمراهشان مىسازد . نه او چنين شخصى را براى رسالتش انتخاب مىكند و نه چنين كسى را از بين بندگانش برمىگزيند در حالى كه مىداند او كافر خواهد شد و از شيطان پيروى خواهد كرد بدون خدا . »
همانا خداى متعال عدالت خالص را براى بندگانش مىخواهد و آنها را عليه ستمكاران و حكام مستبد فرا مىخواند . علاوه بر اين ، خداى متعال براى تحويل رسالتش و اصلاح بندگانش آنهايى را برمىگزيند كه كامل بوده و فضائلى داشته كه به خدا كافر نشوند و شيطان رجيم را نپرستند .
( 2 ) امام عليه السلام فرمود : « و بدرستى كه اسلام چيزى غير از ايمان است . هر مؤمنى يك مسلمان است اما هر مسلمانى يك مؤمن نيست . مؤمن دزدى نمىكند ، خمر نمىآشامد و كسى را كه خدا كشتن او را حرام كرده بدون حق نمىكشد . و صاحبان حدود نه مؤمناند و نه كافر . و خدا مؤمن را وارد جهنم نمىكند و به او وعدهء بهشت و خلود در آن را داده است . كسى كه آتش بر او واجب است به علت فسق و نفاق اوست ، يا به علت گناهى بزرگ . او نه با مؤمنين برانگيخته مىشود و نه از آنهاست . و آتش جهنم احاطه نمىكند مگر كافران را . هر گناهى كه صاحبش را ملزم به دخول در آتش كند پس او فاسق است و كسى كه شرك بياورد يا كافر شود يا نفاق برانگيزد و يا مرتكب گناه كبيره شود . و شفاعت براى شفاعت كنندگان جايز است . »
اسلام دايرهاش وسيع است و فراگيرتر از موضوع در ايمان است . هر كس به شهادتين اقرار كند مسلمان است و خون و مال و آبرويش محفوظ ، چه مؤمن باشد يا كافر . اما ايمان عبارت است از ملكه كه انسان را از ارتكاب گناه و جنايت بازداشته و او را از مخالفت با خداى متعال نگه مىدارد . خداى متعال
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 303
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٠٣