واژگان و تركيبهاى ويژه :
واژگان و تركيبهايى چون : « سعاية » و مشتقّات آن : « السّاعى » ، « يستسعى » « 123 » ، « صفىّ » « 124 » ، « تصديق » ، « مصدّق » ، « مصدّق » ، « مصدّق » ، « صدقة » « 125 » ، « خمس » ، « زكات » ، « حدث » « 126 » ، « الحاضر و البادى » « 127 » ، « الخفّ و الحافر » « 128 » ، « ذمّة » « 129 » ، « سبد و لبد » « 130 » ، همچنين تركيبهايى مانند : « حزب اللّه » و « حزب الرّسول » ( ش 175 ، 179 ) ، « لا يحشرون « 131 » و لا يعشرون » « ش 48 ، 94 ، 181 ) ، « إنى أحمد اللّه إليكم » « 132 » . . . ، الفاظ و تركيبهايى هستند كه براى نخستين بار « 133 » ، در نوشتههاى پيامبر ( ص ) ، به چشم مىخورند و پس از آن ، در نوشتههاى ديگر اسلامى نيز ، راه يافتهاند .
شمارى از تركيبهايى كه در زبان عربى پيش از اسلام به كار مىرفته ، در لابهلاى متنهاى اين نامهها نيز آمده است » از آن جملهاند تركيبهاى : اليد واحدة ، دمك دمى ، ما أشرق ثبير و ثبت حراء ، ما بلّ بحر صوفة ، ما حنّ بفلاة بعير ، ما أقام الأخشبان ، و اعتمر بمكة إنسان ، يزيده طلوع الشّمس شدّا و ظلام اللّيل مدّا « 134 » . چنين پيداست كه متن نامههاى پيامبر ( ص ) ، يكى از مؤثّرين راهها براى نفوذ اين تركيبها ، به متنهاى ديگر تازى ، بوده است .
پيامبر أمّى :
در اينجا اين پرسش پيش مىآيد كه : آيا هيچ يك از اين نامهها را پيامبر اكرم ( ص ) خود به دست خود نوشته است ؟ يا به بيان ديگر ، هيچ نوشتهاى و لو يك جمله ، از پيامبر گرامى اسلامى به يادگار مانده است ؟
هامش
( 123 ) . واژهنامه « سعى » .
( 124 ) . واژهنامه « صفو » .
( 125 ) . واژهنامه « صدق » .
( 126 ) . همان ، « حدث » .
( 127 ) . همان ، « حضر ، به دو » .
( 128 ) . همان ، « خفّ ، حفر » .
( 129 ) . همان ، « ذمّ » .
( 130 ) . همان ، « سبد » .
( 131 ) . همان ، « حشد ، عشر » .
( 132 ) . همان ، « حمد » .
( 133 ) . البته برخى از اين واژگان ، در همين معنايى كه در نامهها آمده ، در قرآن نيز آمده است ، مانند : خمس و حزب اللّه .
( 134 ) . براى آشنايى با معنى و توضيح دربارهء همهء اين تركيبها ، بنگريد : پيمان شماره 171 ، متن و پا نوشتهاى آن ؛ همچنين به واژهنامه ، ذيل واژگان مورد نظر . همهء اين جملهها ، به معنى هميشگى و جاودانگى و براى تأكيد محتواى متن نوشته به كار رفته است .