اما نسبت ابن روزبهان افترا را به علامه حلى - طاب ثراه - در نسبت حكم كراهت به شافعي .
پس افترا وكذب وعدوان محض است كه رجماً بالغيب به محض وساوس وأوهام وخيالات خام واعتقاد سداد وصواب اسلاف ناانصاف خود در هر رطب ويابس ، چنين حرف ياوه بلامراجعه كتاب “ الأُم “ بر زبان آورده ( 1 ) .
وهمانا حق تعالى به جزاى اين جسارت در همين مقام كذب وافتراى أو بر مسلم واضح ولائح كرده وتدليس وتلبيس أو در نسبت روايت بلال به “ صحاح “ وسرقت قدح وجرح آن [ را ] روشن ساخته .
وكذب ابن روزبهان در نسبت افترا به علامه حلى - طاب ثراه - از ملاحظه كتب أئمة سنيه نهايت ظاهر است . در “ إحقاق الحق “ فرموده :
هامش
1 . انظر كتاب الأُم للشافعي 1 / 104 .