علم وقرابت - طعن بر آن حضرت به كثرت دعابه نموده ( 1 ) .
وهمچنين از روايت ماوردى ظاهر است كه عمر در حق آن حضرت گفته :
به درستى كه أو براي خلافت أهل است ، لكن أو مردى است كه در أو دعابه است ( 2 ) .
واز روايت جاحظ كه ابن أبي الحديد نقل كرده ظاهر است كه عمر جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) را به دعابه طعن كرده ( 3 ) .
واز روايت “ منخول “ هم ظاهر است كه عمر در حق آن حضرت گفته كه : به درستى كه در أو دعابه است ( 4 ) .
پس اگر غرض عمر آن است كه - معاذالله - جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مرتكب امرى خلاف حق در مزاح مىگرديد ، چنانچه از روايت ابن سعد ظاهر مىشود .
پس اين كذب محض وبهتان صريح وعدوان فضيح است ، ودر كفر ونفاق چنين كسى - كه نسبت ارتكاب امر باطل به آن جناب نمايد - أصلا ريبى وشكى نيست .
هامش
1 . الاستيعاب 3 / 1119 .
2 . الأحكام السلطانية 1 / 12 .
3 . شرح ابن أبي الحديد 1 / 185 - 186 .
4 . المنخول : 579 - 580 .