اين قصه را در مطاعن أو آوردن كمال بىانصافى است .
واگر بالفرض بديهتاً عمر را جواب ديگر ميسر نمىشد ، اينقدر خود از دست نرفته بود كه [ مىفرمود : ] ( 1 ) اين زن را بكشيد كه من ذكر سنت سنيه پيغمبر مىكنم واين بي عقل قرآن را مقابل مىآرد ، مگر پيغمبر قرآن را نمىفهميد ؟ ! يا اين زن از أو بهتر مىفهمد ؟ !
ليكن شأن أكابر دين همين را اقتضا مىفرمايد كه بويى از نفسانيت وسخن پرورى در جوهر نفوس ايشان نماند ، ومحض اتباع حق منظور ايشان افتد ، خواه نزد خود ايشان باشد ، خواه نزد غير خود .
واز آنجا كه جميع كبراى دين وأرباب يقين در اين منقبت عظمى يك قدم اند ، از حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] نيز مثل اين قصه به صدور آمده :
أخرج ابن جرير ، وابن عبد البرّ ، عن محمد بن كعب ، قال : سأل رجل علياً [ ( عليه السلام ) ] عن مسألة ، فقال فيها . فقال الرجل : ليس هكذا ، ولكن كذا وكذا . قال علي [ ( عليه السلام ) ] : أصبت وأخطأنا ( 2 ) ، ( وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْم عَلِيمٌ ) ( 3 ) .
هامش
1 . زيادة از مصدر .
2 . في المصدر : ( وأخطأت ) .
3 . جامع بيان العلم لابن عبد البرّ 1 / 131 ، جامع البيان لابن جرير 13 / 36 ، آية شريفه در سوره يوسف ( 12 ) : 76 .