شناعت و فظاعت اين فعل قبيح ابوبكر خود ظاهر است ، حاجت بيان ندارد ، محامات كفار و اعداء الله در مقابله مسلمين مؤمنين اولياء الله ، و آن هم در امر بى جا و خلاف شرع ، چقدر شناعت و رسوايى دارد ؟ !
و از اينجا است كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله و سلم ) اين فعلش را مستلزم اغضاب پروردگار فرموده .
ملا على قارى در “ شرح مشكاة “ - در شرح « لئن أغضبتهم » - گفته :
حيث انهم مؤمنون محبّون محبوبون لله ( 1 ) تعالى .
و در شرح « لقد أغضبت ربّك » گفته :
. . أي حيث راعيت جانب الكافر بربّه . ( 2 ) انتهى .
پس به تصريح صريح ملا على قارى ثابت شد كه : ابوبكر مراعات جانب كافر در مقابله مؤمنين محبّين محبوبين لله نمود ، و بلاشك ‹ 350 › اين امر از اكبر كبائر است .
و عجب بر عجب آن است كه از اين انكار ابوبكر ظاهر مىشود كه او قتال كفار را جايز نمىدانست ، و نه ايشان را از دشمنان خدا مىپنداشت ، بيانش آنكه : سلمان و بلال و صهيب همين گفته بودند كه : سيوف خدا از گردن دشمن خدا حق خود را نگرفت ، و ابوبكر كلامشان را بى جا دانست ، و به انكارش پرداخت ، پس معلوم شد كه او قتال كفار را منكَر مىدانست ، و ايشان را دشمن خدا گفتن ، بد مىپنداشت .
هامش
1 . في [ الف ] : ( الله ) ، والصحيح ما أثبتناه ، كما في المصدر .
2 . مرقاة المفاتيح 11 / 356 .