[ ندانستن ميراث مادربزرگ ]
و از آن جمله آنكه : در “ استيعاب “ در ترجمه عبدالرحمن بن سهل مسطور است :
ذكر ابن عيينة قال : نا يحيى بن سعيد ، قال : سمعت القاسم بن محمد يقول : جاءت إلى أبي بكر جدّتان ، فأعطى السدس أُمّ الأُمّ دون أُمّ الأب ، فقال له عبد الرحمن بن سهل : يا خليفة رسول الله ! أعطيته التي لو ماتت لم يرثها ، وتركت التي لو ماتت ورثها ، فجعله أبو بكر بينهما . ( 1 ) انتهى .
از اين حديث صريح ثابت است كه ابوبكر جاهل بود از اينكه ميراث در هر دو جده تقسيم بايد كرد ، و هرگاه عبدالرحمن [ او را ] از آن واقف ساخت موافق آن به عمل آورد .
و در اين قضيه سواى جهل از مسأله ، به وجه ديگر نيز مطعون است ، و آن اين است كه اولا بدون علم به مسأله ، به رأى فاسد و گمان باطل بر خلاف شرع حكم به تلف حقوق ناس داد ، و اين معنا اكبر كبائر و شأن سلاطين جبابره است ، نه شأن خلفاى راشدين .
هامش
1 . [ ب ] الاستيعاب 2 / 400 . [ الاستيعاب 2 / 836 ( چاپ دارالجيل بيروت ) ] .