جميع حاضرين از مهاجرين و انصار انكار نكرده ، بلكه مسلّم داشته ، پس خيريت و افضليت ابوبكر نزد جميع صحابه مسلّم الثبوت و قطعى بود .
انصار هم پرخاش در همين داشتند كه خليفه [ اى ] از انصار هم منصوب بايد كرد ، نه آنكه ابوبكر قابل خلافت نيست .
و در روايات صحيحه اهل سنت ثابت است كه : سعد بن عباده هم با ابوبكر بعد از اين صحبت بيعت كرد ، و حضرت امير ( عليه السلام ) و حضرت زبير نيز بيعت كردهاند ، و عذر تخلف در روز اول بيان نموده ، و شكايت آنكه : چرا به مشورت ما موقوف نداشتى ، بر زبان آورده ، ابوبكر در جواب آن شكايت ، پرخاش انصار و عجله آنها در اين كار مذكور نموده ، و حضرت امير ( عليه السلام ) و حضرت زبير اين عجله را پسنديده و قبول نمودهاند ، چنانچه در جميع “ صحاح “ اهل سنت به شهرت و تواتر ثابت است .
و اگر به اين قول عمر در حق ابوبكر تمسك نمايند ، لازم آن است كه به جميع اقوال عمر كه در حق ابوبكر و خلافت او وارد است تمسك بايد نمود ، و اين همه را به اين قول موازنه بايد كرد كه اين كلام در چه مقام مىافتد از آن دفترها و طومارها .
بالجمله ; عمر را معتقد صحت امامت و خلافت ابوبكر ندانستن طرفه ماجرايى است كه در بيان نمىآيد ( 1 ) .
هامش
1 . تحفه اثنا عشريه : 270 - 271 .