آنچه در حق ابوبكر واقع شد - هر چند ناگاه بود ، بى تأمل و مراجعه - اما به جاى خود نشست ، و حق به حق دار رسيد ، و بى جا نيفتاد ، به سبب ظهور براهين خلافت او از امامت نماز و ديگر قرائن حاليه و مقاليه پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم در معاملاتى كه با او مىكرد و افضليت ‹ 125 › او بر سائر صحابه ، و هر كس را بر ابوبكر قياس نتوان كرد ، بلكه اگر ديگرى اين قسم بيعت نمايد او را به قتل بايد رسانيد كه آنچه واجب است از تأمل و اجتهاد و اجماع اهل حل و عقد نكرد ، و باعث فتنه و فساد شد در اهل اسلام .
و در آخر اين كلام - كه شيعه او را براى ترويج شبهه خود نقل نكردهاند - اين لفظ هم واقع است : ( وأيّكم مثل أبي بكر ) ، يعنى : كيست در شما مثل ابوبكر در افضليت و خيريت و عدم احتياج به مشورت و تأمل در حق او ؟
پس معلوم شد كه معناى ( وقى الله شرها ) ، همين است كه : خلافت ابوبكر هر چند به عجله واقع شد - در سقيفه بنى ساعده به ملاحظه پرخاش انصار - و فرصت مشورتها و مراجعههاى طويل نيافتيم ، ليكن آنچه از اين عجله خوف مىباشد - كه بيعت به جاى خود نيفتد ، و نالايق بر منصب امامت مستولى گردد - به عنايت ربانى واقع نشد ، و حق به مركز قرار گرفت .
و ظاهر است كه مراد عمر اين نيست كه بيعت ابوبكر صحيح نبود ، و خلافت او درست نشد ; زيرا كه عمر و ابوعبيدة بن الجراح همين دو كس اول با ابوبكر صديق در سقيفه بيعت نمودهاند ، بعد از آن ديگران ، و هر دو در آن وقت در حق ابوبكر گفتهاند : ( أنت خيرنا وأفضلنا ) ، و اين كلمه ايشان را
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 66
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٦٦