نسل أو دوازده نفر بزرگ قرار مى دهد . ( 1 )
سپس " ابن كثير " اضافه مى كند :
قال شيخنا العلامة أبو العباس ابن تيمية : وهؤلاء ، المبشر بهم
في حديث جابر بن سمرة وقرر انهم يكونون مفرقين في
الأمة ، ولا تقوم الساعة حتى يوجدوا ، وغلط كثير ممن
تشرف بالاسلام من اليهود فظنوا أنهم الذين تدعوا إليهم
الفرقة الرافضة فاتبعوهم ،
أستاذ ما علامه " ابن تيمية " مى گويد : اين دوازده نفر همان كساني
هستند كه در حديث " جابر " به آن ها بشارت داده شده است ، ومقرر
شده است كه آن ها در أمت پراكنده اند ( يعنى پشت سر هم نيستند )
واين كه قيامت برپا نمى شود ، مگر اين كه هر دوازده نفر يافت شوند .
عده ء زيادى از يهوديانى كه به دين اسلام مشرف شده اند ، اشتباه كردند
وگمان كردند كه آن دوازده نفر همان كساني هستند كه گروه رافضه
( مقصودش شيعيان است ) مردم را به سوى آن ها مى خوانند ولذا از
شيعيان تبعيت كردند .
ولى در حقيقت " ابن تيمية " به واسطهء انحرافش از أهل بيت ( عليهم السلام )
وتعصب بي جا بر أفكار خود ، نتوانسته است اين بشارت بزرگ را از كتب
آسمانى سابق وكلام رسول أكرم صلى الله عليه وآله وسلم بفهمد .
راستى ! أو از كجاى روايت " الأئمة اثنا عشر " استفاده كرده كه آنان
متفرقا خواهند بود ؟
هامش
1 . " أبو الفتح الكراجكي " در كتاب " الاستنصار في النص على الأئمة الأطهار " ص 30 ، مطلبي را بيان
مى كند كه دال بر آن است بشارت مذكور در تورات هاى متعارف به طور ناقص آمده است . أو عبارت
كاملى را از بعضي نسخ تورات كه نزد يونانيان بوده است نقل مى كند كه برخى شبهات متوهمه نيز
دفع مى شود .