معمولا سعى بر آن بود كه در هر فصلى ، تصريح دانشمندان أهل تسنن
نسبت به صحت حداقل بعضي از روايات آن فصل ذكر شود .
اين امر موجب مى شود خوانندگان أهل تسنن بدانند كه حتى در
معتبرترين كتاب هاى خودشان ، روايات متواتر وصحيحي وجود دارد كه
امامت امامان دوازده گانه را به روشنى اثبات مى كند وعلى رغم همهء
فشارهاى سياسي ، فرهنگى ، مالي وبدني براي خاموش نمودن نور أهل بيت
( عليهم السلام ) وزدودن چنين رواياتى از قاموس أحاديث نبوي ( صلى الله عليه وآله ) ومنزوى
كردن راويان چنين احاديثى ، باز نور حقيقت از جاى جاى متقن ترين
مجموعه هاى حديثي أهل تسنن پرتو افشان است ، وهر كس را كه از
چشمى بينا ودلى آگاه ووجداني با انصاف وبيدار برخوردار است ، از
جام حقيقت سيراب خواهد كرد . همچنين براي خوانندگان أهل تشيع
موجب افزايش ايمان ورسوخ بيشتر عقيدة در ژرفاى دل هاى آنان
مى شود ، چون مى بينند كه حتى از كتاب هاى كساني كه به امامت ائمهء أهل بيت
( عليهم السلام ) معتقد نيستند ، امامت آن بزرگواران را مى توان اثبات كرد .
اما در مرحلهء أخير ، گر چه از طريق أهل تسنن نيز نص بر اشخاص أئمة
نقل شده است ، ودر كتاب هاى مفصل آمده است - وما هم نمونه اى از
آن ها را خواهيم آورد - ولى براي اتقان بيشتر ، تعداد كمي از روايات شيعه
را نيز - كه اندكى از بسيار وقطره اى از درياست - آورده أيم .
گفتنى است براي بررسى اسناد اين گونه روايات وگزينش احاديثى كه
اعتبار بالاترى دارند ، بايد بيشتر به سراغ رواياتى رفت كه راويان آن ها در
سلسلهء اسناد روايات فقهى نيز قرار گرفته اند ، زيرا به نظر مى رسد كه
دانشمندان علم رجال به چنين رواياتى اهتمام افزون ترى داشته اند ولذا با
سهولت بيشترى مى توان چنين راويانى را شناخت . البتة باتوجه به كثرت
تشيع در تسنن ( فارسي ) — صفحة 20
مساهمون: السيد محمد رضا المدرسي
ص٢٠