به طور مطلق استعمال شود ) مقصود رهبرى همه جانبه وفراگير است كه
مرتبه اى بس والا را مى طلبد وما اكنون در صدد بيان جامع ويژگى ها
ومراتب عظمت اين مقام نيستيم .
همچنين اين كه نسبت مفهوم امامت وخلافت چيست ؟ سخن
جداگانه اى است كه به جاى خود موكول مى شود ، لكن آنچه در بحث
كنونى مهم است ، اين است كه بدانيم أولا ، امامت وخلافت به معناى
جانشينى پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بعد از رحلت آن بزرگوار ، در أمور دين واداره ء
اجتماع مى باشد . ثانيا ، امامت وخلافت از نظر واقع ومصداق خارجي
تفكيك ناپذيرند .
به عبارت ديگر ، همان كسى كه داراى منصب امامت است ، بايد خليفه
وجانشين پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نيز باشد ، يعنى نمى توان يك نفر را فقط امام
وديگرى را فقط خليفه دانست .
" تفتازانى " - دانشمند معروف أهل تسنن - در كتاب " مقاصد " در تعريف
امامت مى گويد :
هي رياسة عامة في امر الدين والدنيا خلافة عن النبي
صلى الله عليه وسلم ، ( 1 )
امامت ، رياست عامه در امر دين ودنيا به عنوان جانشينى و " خلافت "
از پيامبر صلى الله عليه وسلم است .
" قوشجى " - متكلم بزرگ ديگر أهل تسنن - نيز همين تعريف را ارائه
مى كند . ( 2 ) دانشمندان ديگر أهل تسنن نيز غالبا همين عبارت يا قريب به آن
هامش
1 . شرح مقاصد ، ج 5 ، ص 232 .
2 . شرح تجريد ، ص 399 .