تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گلچينى از معارف تشيع ( فارسى ) — صفحة 68

مساهمون:

ص٦٨
آنچه در قرآن درباره صفات خدا آمده آن‌ها را پيروى كن تا تو را اى پرسشگر ! به خدا و شناخت او برساند . آيات قرآن را پيشواى خود قرار بده و از نور هدايت شان ، بهره بگير كه هر دو امامت قرآن ، و بهره‌گيرى از هدايت آن نعمت و حكمتى است كه خداوند به تو عطا فرموده است . پس آنچه به تو هديه كرده‌اند آن را بگير و از سپاس‌گزاران باش . « 1 » آنچه را شيطان به تو نشان داده است كه نه در كتاب خدا آمده است و نه در سنّت رسول خدا و ائمه هدى اثرى از آن‌ها ديده مىشود ، آن‌ها را واگذار و علم و فهميدن آن‌ها را به خدا واگذار ، زيرا كه بيان حق خدا به گردن تو است . اى پرسشگر ! بِدان كه راسخان در علم ، « 2 » كسانى هستند كه خداوند آنان را در فرورفتن و غلتيدن در عمق سدها و پرده‌هايى كه در كنار غيب آويزان اند ، بى نياز ساخته است . راسخان در علم ، به اعتراف به نادانى و جهل خود به تفسير غيب پنهان ، خود را ملزم ساخته‌اند و به صراحت اقرار كرده‌اند :
« آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا » ؛
ما بِدان ايمان آوريدم ، همه‌اش محكم‌اش و متشابه‌اش از جانب پروردگار است ( آل عمران ، آيه 7 ) . خداوند راسخان در علم را به جهت اعتراف به عجز و ناتوانى خود در عدم احاطه به آنچه نمىدانند ، مدح كرده است و خداوند ، اين صفت ترك تعمق در آنچه را به آن تكليف ندارند . » و از آن بحث نمىكنند ، رسوخ در علم ، ناميده است .
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 231 .« وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِيُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » .. ( 2 ) . اصطلاحى كه در قرآن دوبار ذكر شده است : آل عمران ، آيه 7 و نساء ، آيه 162 :« الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » .در فرهنگ عرفان و تشيع ، راسخون در علم به كسانى اطلاق مىشود كه به مراتب عالى روحى رسيده‌اند و شايستگى آن را دارند كه از اسرار الهى سخن بگويند . .