تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإعتقادات في دين الإمامية ( فارسى ) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
پروردگارش پس گفت اللَّه ربى و سؤال شد از پيغمبرش پس جواب داد محمد و سؤال شد از ولى و امامش . پس جواب بر او در بسته گرديد من گفتمش پسرت پسرت و اللَّه اعلم « 1 »
هامش
( 1 ) فرموده است شيخ مفيد رحمه اللّه كه آنچه ذكر نموده است آن را ابو جعفر ره افاده نمينمايد آنچه كه حاجت راست مىباشد بسوى آن در باب سؤال قبر و غير از آن و آنچه واجبست كه ذكر شود در اين مطلب آن چيزى است كه من ثبت‌كننده‌ام آن را ان شاء اللّه تعالى . آمده است اخبار صحيحه از حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله كه ملائكه نازل ميشوند بر كسانى كه در قبر گذارده شده‌اند ، پس سؤال ميكنند ايشان را از دينهاى ايشان و لفظهاى خبرها به اين مطلب نزديك به يكديگر ميباشند پس بعضى از آن اخبار اين است كه از براى خداوند دو ملك است كه گفته مىشود از براى آن دو ناكر و نكير ، فرمود مىآيند بر ميت پس سؤال ميكنند او را از پروردگارش و پيغمبرش و دينش و امامش پس اگر او جواب داد به حق تسليم ميكنند او را بسوى ملائكه نعيم و اگر متزلزل شد امر بر او تسليم ميكنند او را بسوى ملائكه عذاب و گفته شده است در پارهء اخبار اينكه اسم دو ملكى كه فرود مىآيند بر كافر ناكر و نكير است و اسم آن دو ملكى كه فرود مىآيند بر مؤمن مبشر و بشير است و گفته شده است كه جز اين نيست كه ناميده شده‌اند دو ملك كافر ناكر و نكير به جهت آنكه او يعنى ميت انكار مينمايد حق را و انكار مينمايد آنچه را كه ملكين مىآورند آن را و ناخوش دارد آن را و نام گذارده شده است دو ملك مؤمن مبشر و بشير به جهت آنكه آن دو بشارت ميدهند او را بنعيم و بشارت ميدهند او را از جانب خداوند به رضا و ثواب نعيم و گفته شده است اينكه اين دو اسم نيستند بلكه لقب آن دو ملك است و آن عبارتست از فعل ايشان و اينها امورى است كه نزديك مىباشد بعضى از آنها ببعضى و محال نميباشد معانى آن‌ها و خداوند داناتر است بحقايق امور و بتحقيق كه گفتيم ما در پيش كه جز اين نيست كه فرود مىآيند دو ملك بر كسى كه خالص نموده است ايمان را خالص كردنى و يا خالص نموده است كفر را خالص نمودنى و غير از اين دو نفر پس فراموش مىشود از او ، و بيان نموديم كه خبر آمده است به اين مضمون پس از جهت خبر است كه گفتيم در آن آنچه را ذكر نموديم آن را . و بعد از آن شيخ مفيد فرموده است كه : فرود نمىآيند آن دو مگر بر زنده
الإعتقادات في دين الإمامية ( فارسى ) — صفحة 70 | الشيخ الصدوق / سيد محمد الحسنى