بودند كه «
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ »
» : « 1 » از آن دو ، لؤلؤ و مرجان بيرون آمد و آنان حسن و حسين عليهما السّلام مىباشند .
« 491 » ابن عباس گويد : آن دو دريا ، على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام هستند كه «
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ »
» : « 2 » بين آن دو دريا فاصلهاى است ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، از آن دو ، لؤلؤ و مرجان ، يعنى ؛ حسن و حسين عليهما السّلام بيرون آيند .
خداوند مىفرمايد : «
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
» بگو من از شما اجر رسالت جز اين نمىخواهم كه محبّت و مودّت مرا در بارهء نزديكانم منظور داريد .
« 492 » ابن عباس گويد : از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مورد « ذوى القربى » كه مودّت آنان واجب است پرسش به عمل آمد ، آن حضرت فرمود : آنان كه محبّتشان بر شما واجب است ، على عليه السّلام ، فاطمة عليها السّلام ، حسن و حسين عليهما السّلام مىباشند ؛ آن بزرگوار ، اين سخن را سه بار تكرار نمود .
خداوند مىفرمايد : «
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ
» : « 3 » و آن كسى كه سخن صدق آورد و آن را تصديق نمود .
هامش
( 1 ) . سورهء رحمان ( 55 ) ، 22 .
( 491 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 323 ؛ النور المشتعل ، ح 64 ، ص 236 ؛ درّ المنثور ، ج 6 ، ص 142 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ، ص 318 ؛ خصائص الوحى المبين ، ص 207 ، ح 153 ؛ مناقب ابن مغازلى ، ح 390 ، ص 339 ؛ ينابيع المودّة قندوزى ، باب 39 ، ص 118 ؛ الفضائل الخمسة ، ج 1 ، ص 333 ؛ درّ المنثور ، ج 6 ، ص 142 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 208 ، ح 918 و ح 919 ؛ تفسير برهان ، ج 4 ، ص 265 ، ح 5 .
( 2 ) . سورهء رحمان ( 55 ) ، 20 .
( 492 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 324 ؛ مناقب ابن مغازلى ، ص 307 ، شمارهء 352 ؛ كفاية الطالب ، باب 11 ، ص 90 ؛ كشاف زمخشرى ، ج 4 ، ص 220 ؛ مجمع الزوائد ، ج 7 ، ص 103 و ج 9 ، ص 168 ؛ ذخائر العقبى ، ص 25 ؛ معجم الكبير طبرانى ، ص 131 ؛ نور الأبصار ، ص 111 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 130 ، شمارهء 823 به بعد .
( 3 ) . سورهء زمر ( 39 ) ، 33 .