« 473 » از زاذان ، از على عليه السّلام است كه فرمود : اين امّت به هفتاد و سه گروه تقسيم مىشوند ! هفتاد و دو فرقه در آتش هستند و يك گروه به بهشت مىروند و آنان كسانى هستند كه خداى متعال ، در حق آنها اين آيه را فرستاده و آنان جز من و شيعيانم كسى ديگر نيست .
خداوند متعال مىفرمايد : «
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
» : « 1 » گوش شنواى هوشمندان اين پند و تذكر را تواند شنيد .
« 474 » بريده گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به على عليه السّلام فرمود : خداوند به من امر نمود ، تا تو را به خود نزديك ساخته و از خود دور ننمايم و علوم غامض را به تو بياموزم زيرا جز تو كسى قادر به حفظ و نگهدارى آنها نيست و بر خداوند است كه علوم خويش را در جايى استقرار بخشد كه از گزند و نابودى ، محفوظ بماند ، آنگاه اين آيه نازل گرديد .
« 475 » از مكحول روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اين آيه را قرائت نمود سپس رو به على عليه السّلام نمود و فرمود : از خداى متعال خواستم ، آن گوش شنوايى كه علوم الهى و آيات قرآنى را خوب مىشنود ، همانا گوش شنواى تو باشد .
« 476 » خداوند مىفرمايد : «
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ
» ( الى قوله )
هامش
( 473 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 321 ؛ درّ المنثور ، ج 3 ، ص 617 و ج 3 ، ص 585 ، ذيل آيهء 159 ؛ ينابيع المودّة ، باب 35 ، ص 109 ؛ احقاق الحق ، ج 3 ، ص 413 و ج 14 ، ص 344 و ج 20 ، ص 206 .
( 1 ) . سورهء حاقه ( 69 ) ، 12 .
( 474 ) . اين روايت پيش از اين به شمارهء 27 گذشت و مصادر زيادى براى آن نقل شد ؛ كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 322 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 1012 .
( 475 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 322 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 277 ، ح 1015 .
( 476 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 322 ، به شمارهء 142 ، شواهد التنزيل ، ج 1 ، ص 328 ؛ درّ المنثور ، ج 4 ، ص 145 ؛ مناقب ابن مغازلى ، ص 321 ، ح 367 ؛ تفسير طبرى ، ج 10 ، ص 28 ؛ ترجمة امام على بن ابى طالب عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 411 ، ح 917 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 203 ، باب 41 ، ح 159 .