مژده على عليه السّلام را شادمان نمود ، سپس فرمود : سپاس و ثناى فراوان خداى را كه ما را به وسيلهء تو كرامت و شرافت بخشيد .
آنگاه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : يا على بر تو بشارت باد ! كه هيچ بندهاى از بندگان خداوند نيست كه مودّت تو را پذيرفته باشد ، مگر اين كه خداوند او را با ما محشور خواهد نمود ، سپس آيهء كريمه را تلاوت نمود .
« 472 » خداوند مىفرمايد : «
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ
» : « 1 » و چون به عيسى بن مريم مثلى زده شد ، قوم تو [ اى پيامبر ] از آن مثل به فرياد در آمدند .
از على عليه السّلام در مورد اين آيه روايتى نقل شده است از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : يا على ! در تو نشانهاى از عيسى بن مريم وجود دارد و آن اين است : كه گروهى افراطى در محبت او به هلاكت رسيدند و گروه ديگرى در دشمنى او به هلاكت رسيدند [ تو نيز در بين امّت من ، در اين دو محور افراط در محبت و زياده روى در دشمنى مانند عيسى هستى ] .
منافقان با شنيدن اين سخن گفتند : او راضى نيست كه على عليه السّلام را به كمتر از عيسى بن مريم تشبيه كند ! در آن حال آيهء كريمهء : «
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ
» : « 2 » و از خلقى كه آفريديم ، گروهى به حق هدايت مىشوند و از باطل به حق بازمىگردند نازل گرديد .
هامش
( 472 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 321 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ح 769 ؛ ترجمة امام على بن ابى طالب عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 738 ، حديث 747 ، با اختلاف در لفظ ؛ مناقب خوارزمى ، فصل 19 ، ح 333 ؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 160 ، با اضافات و اختلاف در لفظ ، مستدرك حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 123 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 133 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 172 ، ح 132 و 134 .
( 1 ) . سورهء زخرف ( 43 ) ، 57 .
( 2 ) . سورهء اعراف ( 7 ) ، 181 .