ساخته و فرمود : دخترم به درستى كه خداى متعال به خشم تو خشمگين و به خوشنودى تو خوشنود است .
« 408 » عبد اللَّه بن مسعود گويد : رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : در مقابل عصمت و طهارتى كه دخترم فاطمه دارد ، خداى متعال عذاب دوزخ را بر ذريهء او حرام كرده است .
« 409 » رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : دخترم از آن روى فاطمه ناميده شد كه خداوند او و دوستانش را از عذاب و آتش بازگرفته است .
« 410 » و باز رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : زمانى كه روز قيامت فرارسد ، از پشت حجابهاى
هامش
( 408 ) . مقتل خوارزمى ، فصل پنجم ، ص 55 ؛ مناقب ابن مغازلى ، ص 353 ، ح 403 ؛ مستدرك حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 152 ؛ حلية الاولياء ، ج 4 ، ص 188 ؛ ذخائر العقبى ، ص 48 ؛ لسان الميزان ، ج 4 ، ص 322 ؛ ينابيع المودّة ، باب 56 ، ص 200 ؛ كفاية الطالب ، باب 99 ، ص 366 .
در اين روايت نكتهاى جالب وجود دارد كه بايد در آن تعمق نمود و آن اين است كه مراد از ذريهء آن حضرت ، همانا ذريهء بلا فصل اوست شاهد بر اين مطلب ، روايتى است كه شيخ صدوق در عيون اخبار الرضا عليه السّلام باب 58 ، ص 257 و ما بعد آن نقل كرده كه امام رضا عليه السّلام به برادر خود زيد النار پس از آتش زدن خانههاى بنى عباس ، فرمود : اى زيد ! گفتار مردم كوفه تو را مغرور ساخت كه گفتند : چون فاطمه خود را از تصور گناه و معصيت پروردگار دور نگاه داشت خداوند او و ذريّهاش را از آتش جهنم محافظت كرد ! ! به خدا سوگند اين ذرّيه ، جز حسن و حسين و فرزندان بطنى فاطمه كس ديگرى نيست ، چرا كه اگر غير از اين باشد اين موسى بن جعفر كه به اطاعت خدا همت نموده و در روز روزهدار و در شب به قيام و تهجّد به سر برده و تو كه بر عصيان و تمرد از فرمان خدا ادامه مىدهى ، در روز قيامت نزد خدا يكسان باشيد ، و مىبايست رتبه تو نزد او برتر باشد ، زيرا تو با عصيان و او با اطاعت نزد او در يك مرتبه ، قرار گرفتهايد ! هرگز ، هرگز چنين نيست ، اين امام زين العابدين على بن الحسين است كه مىفرمايد : براى نيكوكاران ما دو رتبه و مزيّت در اجر و ثواب ملحوظ است و براى گنهكاران ما نيز دو برابر عذاب مقرر است .
( 409 ) . مقتل خوارزمى ، فصل پنجم ، ص 51 ؛ عيون أخبار الرضا عليه السّلام باب 31 ، ح 174 ، ص 51 ؛ ينابيع المودّة ، باب پنجاه و ششم ، ص 194 ، 240 ؛ تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 331 ، شمارهء 6772 ؛ و احقاق الحق ، ج 10 ، ص 16 .
( 410 ) . مناقب ابن مغازلى ، ج 404 ، ص 355 ؛ مقتل خوارزمى ، فصل پنجم ، ص 55 با اختلاف و اضافات ؛ مستدرك حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 153 ؛ لسان الميزان ، ج 3 ، ص 237 ؛ اسد الغابه ، ج 5 ، ص 523 ؛ ينابيع المودّة ، باب پنجاه و ششم ، ص 199 .