آزاد بوده واز هر گونه تعرض مصون ومحفوظ باشند ، بگونه اى كه بتوانند بدون ترس
ويا ايجاد مشكلى پيام خود را با صراحت ابلاغ نموده وبه وظايف مقرره اى كه به توافق
طرفين رسيده است عمل نمايند ، ودر اين حكم ميان زمان جنگ وصلح فرقى نيست . در
صدر اسلام نيز به دستور پيامبر أكرم ( ص ) فرستادگان كفار ومشركينى كه در حال جنگ با
مسلمانان بودند اين حق را داشتند كه آزادانه پيام خود را ابلاغ نمايند وكسى متعرض آنان
نشود .
حق كفار أهل ذمه كه در كشور اسلامى در پناه حاكميت اسلام زندگى مىكنند اين
است كه حكومت اسلامى هر آنچه را خداوند از آنان قبول كرده است قبول نمايد ، وآنچه
را بر انجام آن متعهد شده اند از آنان مطالبه كند ، وهر مسلمانى بايد همچون هم كيشان خود
با آنان رفتار نمايد وبه پيمانهاى خود با آنان وفا نمايد وآنان را مورد ستم قرار ندهد .
همچنين كفار أهل ذمه حق دارند در كشور اسلامى با آزادى به آيين خود عمل نمايند ،
مشروط بر اين كه به شرايط ذمه عمل نموده وبه خوردن مشروبات الكلى وگوشت خوك
وساير محرمات تظاهر نكنند .
حق پناهندگى :
هر يك از افراد جبهه كفر - هر چند در حال جنگ با مسلمانان باشد - حق دارد به جبهه
مسلمانان پناهنده شود وتقاضاى أمان نمايد ، ودر اين صورت تقاضاى پناهندگى أو بايد
پذيرفته شود . وأمان دادن به أو هر چند توسط ضعيف ترين افراد مسلمان باشد معتبر است .
اگر مسلمانى كه تابع دولت غير اسلامى است به يك كشور اسلامى پناهنده شود ،
دولت اسلامى حق ندارد أو را تحويل دهد ، مگر آن كه ميان آن دو كشور قرارداد استرداد
پناهندگان منعقد شده باشد . ودر اين صورت اين موضوع بايد به كسى كه قصد پناهندگى
دارد ابلاغ گردد تا أو فريب نخورد وبه آن كشور اسلامى پناهنده نگردد .
اگر يك مسلمان به خاطر فرار از مظالم دولت كفر يا دولت به ظاهر اسلامى متبوع خود
به يك دولت اسلامى پناهنده شود ، آن دولت حق ندارد أو را تحويل دهد ، مگر اين كه ميان
آن دو كشور قرارداد استرداد پناهندگان منعقد شده باشد .
اگر كافرى به خاطر تمايل به اسلام به يك دولت اسلامى پناهنده شود ، آن دولت حق
ندارد أو را تحويل دهد ، مگر آن كه ميان آن دو كشور قرارداد استرداد پناهندگان منعقد شده
باشد .
اگر مسلمان يا كافرى كه تابع دولت اسلامى است به يك دولت اسلامى ديگر پناهنده
شود ، چنانچه يكى از حقوق مردمى بر عهده أو بوده وصاحب حق در صدد گرفتن آن باشد
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 630
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٦٣٠