حلال نمىشود ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد .
5 - هنگامى كه انسان به حيوان مىرسد حيوان مرده باشد ويا اگر زنده است به اندازه سر
بريدن وقت نباشد ، واگر نه بايد به دستوري كه براي سر بريدن گفته شد عمل كند ، واگر
وقتي برسد كه حيوان زنده است ووقت كافى هم براي سر بريدن باشد ودر عين حال صبر
كند تا حيوان بميرد ، گوشت آن حرام ونجس مىشود .
" مسأله 2949 " اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ويكى از آنان مسلمان وديگرى
كافر باشد يا يكى از آن دو نام خدا را بگويد وديگرى عمدا نام خدا را نگويد ، آن حيوان
حلال نيست .
" مسأله 2950 " اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند مثلا در آب بيفتد يا از كوه پرت
شود وانسان بداند كه حيوان به واسطه تير وافتادن در آب يا پرت شدن جان داده حلال
نيست ، بلكه اگر شك كند كه فقط در اثر تير بوده يا نه حلال نمىباشد .
احكام وشرايط شكار با سگ شكارى :
" مسأله 2951 " هر گاه سگ شكارى حيوان حلال گوشت وحشى را شكار كند
با هفت شرط گوشت آن پاك وحلال است :
1 - سگ به گونه اى تربيت شده باشد كه هر گاه آن را براي گرفتن شكار بفرستند برود
وهر گاه از رفتن باز دارند بايستد ، ولى اگر در وقت نزديك شدن به شكار با بازداشتن
نايستد مانعى ندارد . واحتياط واجب آن است كه اگر عادت دارد پيش از رسيدن صاحبش
از گوشت شكار بخورد از شكار آن اجتناب كنند ، ولى اگر از خون آن بنوشد يا اتفاقا از
گوشت شكار بخورد اشكال ندارد .
2 - صاحب سگ آن را فرستاده باشد ، پس اگر سگ خود سرانه به شكار رود شكار
نجس وگوشت آن حرام است ، بلكه اگر خود سرانه به دنبال شكار رود وبعدا صاحبش
بانگ بزند كه زودتر آن را به شكار برساند - اگر چه به واسطه صداى صاحبش شتاب كند
- بنابر احتياط واجب بايد از خوردن آن شكار خود دارى نمود .
3 - كسى كه سگ شكارى را مىفرستد مسلمان باشد ، واگر نا بالغ است خوب وبد را
تشخيص دهد ، پس اگر كافر يا مسلمانى كه با أهل بيت پيامبر ( ص ) دشمنى مىكند سگ
را بفرستد شكار نجس وحرام است .
4 - هنگامى كه سگ را براي شكار مىفرستد نام خدا را بگويد ، ولى نگفتن نام خدا از
روى فراموشى اشكال ندارد . واگر وقت فرستادن سگ عمدا نام خدا را نگويد ولى پيش از
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 532
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٥٣٢