آن كه سگ به شكار برسد نام خدا را بگويد ، بنابر احتياط از آن شكار اجتناب نمايد .
5 - شكار به واسطه زخمى كه از دندان سگ پيدا شده بميرد ، پس اگر سگ شكار را
خفه كند ، يا شكار بر اثر دويدن زياد يا ترس بميرد نجس وحرام است .
6 - شكارچى با سرعت يا به طور متعارف خود را به شكار برساند .
7 - هنگامى كه شكارچى به شكار مىرسد حيوان مرده باشد يا اگر زنده است به اندازه
سر بريدن آن وقت نباشد ، پس اگر هنگامى كه شكارچى مىرسد حيوان زنده است وبه
اندازه سر بريدن يا بيشتر وقت باشد - مثلا حيوان چشم يا دم خود را حركت مىدهد يا پاى
خود را به زمين مىزند - چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد گوشت آن نجس وحرام است .
" مسأله 2952 " كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتي برسد كه بتواند سر حيوان را
ببرد ، چنانچه به طور معمول وبا شتاب كارد را بيرون آورد ولى وقت سر بريدن بگذرد وآن
حيوان بميرد حلال است ، ولى اگر با وجود وسيله ذبح در اثر آماده نكردن آن وقت بگذرد
بنابر احتياط واجب حلال نمىشود ، واگر چيزى همراه أو نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد
وصبر كند تا سگ حيوان را بكشد پاك وحلال مىباشد .
" مسأله 2953 " اگر چند سگ را براي شكار رها كنند ، چنانچه همه آنها داراى
شرايط شكار باشند شكار حلال است ، ولى اگر يكى از آنها داراى شرايط نباشد شكار
نجس وحرام مىشود . ونيز اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند ويكى از آنها كافر باشد يا
عمدا نام خدا را نگويد آن شكار حرام است .
" مسأله 2954 " اگر سگ شكارى را براي شكار حيوان مخصوصى رها كنند وسگ
حيوان ديگرى را شكار كند اشكال ندارد ، ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگر شكار كند
هر دوى آنها حلال وپاك مىباشند .
" مسأله 2955 " اگر باز شكارى يا حيوان ديگرى غير از سگ شكارى حيواني را
شكار كند آن شكار حلال نيست ، مگر اين كه شكارچى هنگامى برسد كه شكار زنده باشد
وبه دستوري كه در شرع معين شده سر آن را ببرد .
صيد ما هي وملخ :
" مسأله 2956 " اگر ما هي فلس دار را زنده از آب بگيرند وبيرون آب جان دهد پاك
وخوردن آن حلال است ، وچنانچه در آب بميرد پاك ولى خوردن آن حرام مىباشد ، واگر
تور ماهيگيرى را در آب بيندازند وبعضي از ماهيها پس از افتادن به تور در تور يا هنگام
خارج كردن آنها از تور بميرند بنابر أقوى پاك وحلال است . وما هي بدون فلس اگر چه
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 533
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٥٣٣