عامل را به مقدارى كه كار أو در نظر مردم ارزش دارد بپردازد ، مگر اين كه ظاهر كلام أو
اين باشد كه مبلغ كمترى را در نظر گرفته است .
" مسأله 2237 " اگر جاعل مبلغ تعيين شده را براي انجام تمام مراحل كار تعيين كرده
باشد وعامل كار را ناتمام رها كند چيزى طلبكار نيست ، همچنين است موردى كه اگر كار
تمام نشود براي جاعل فايده اى نداشته باشد . ولى اگر مقصود جاعل آن بوده كه براي هر
اندازه از كار مبلغى بپردازد ، بايد پس از رها كردن عامل دستمزد را به نسبت كار بپردازد ،
هر چند احتياط در مصالحه كردن است .
" مسأله 2238 " اگر عامل پيش از قرارداد كار را انجام داده باشد يا بعد از قرارداد به
قصد مجانى كار را انجام دهد حقي نسبت به مزد ندارد .
" مسأله 2239 " پيش از آن كه عامل شروع به كار كند دو طرف مىتوانند جعاله را به هم
بزنند .
" مسأله 2240 " اگر پس از آن كه عامل مشغول عمل شده جاعل بخواهد جعاله را
به هم زند بايد مزد عامل را تا آن اندازه كه كار كرده بپردازد ، ولى عامل هنگامى مىتواند
عمل را رها كند كه از اين بابت زيانى به جاعل نرسد ، واگر زيانى به جاعل برسد علاوة بر
اين كه حقي بر جاعل ندارد ضامن زيان وارده نيز مىباشد .
" مسأله 2241 " در هر موردى كه جعاله در اثر جهالت يا نبودن ساير شرايط باطل
شود شخص عامل مستحق أجرة المثل - يعنى اجرتى كه معمولا براي مثل كار أو مىدهند -
مىباشد ، واگر اجرت قرارداد شده با أجرة المثل تفاوت دارد نسبت به مقدار زائد مصالحه
نمايند . ولى اگر قصد مجانى كرده چيزى طلبكار نيست .
" مسأله 2242 " ظاهرا مژدگانى وجوايزى كه معمولا به طور مطلق براي پيدا كردن
اشياى گمشده تعيين مىكنند از قبيل جعاله است .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 400
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٤٠٠