تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 327

مساهمون:

ص٣٢٧
فروختن چيزى خود را به مقصد برساند ، مىتواند زكات بگيرد ، هر چند در وطن خود فقير نباشد . ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم كند ، فقط به مقدارى كه به آنجا برسد مىتواند زكات بگيرد . " مسأله 1860 " مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته ، پس از رسيدن به وطن اگر چيزى از زكات مانده ورساندن آن به صاحب مال يا وكيل أو مشقت دارد ، آن را به حاكم شرع بدهد وبگويد كه زكات است . شرايط مستحقان زكات : " مسأله 1861 " كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد ، هر چند در مورد چهارم وهفتم ( سهم مؤلفه وسهم سبيل الله ) اين شرط نيست . ودر صورتي كه زكات پس از رسيدن به دست حاكم شرع جامع الشرايط به فقير برسد ، اعتبار اين شرط محل اشكال است . " مسأله 1862 " اگر به شيعه بودن كسى يقين پيدا كند وپس از دادن زكات به أو وتلف شدن آن معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دوباره زكات را پرداخت كند ، بلكه اگر از راه شهادت دو مرد عادل شيعه بودن يا فقر أو را احراز كند وبعد خلاف آن ثابت شود ، بنابر احتياط دوباره آن را پرداخت نمايد . " مسأله 1863 " اگر طفل يا ديوانه اى فقير باشد مىتوان به ولى أو زكات داد ، به قصد اين كه ملك طفل يا ديوانه باشد وولى هم به همين قصد بگيرد . ودر صورت دسترسى نداشتن به ولى مىتواند با اجازه حاكم شرع خودش يا به وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف آنان برساند وهنگام پرداخت نيت زكات نمايد ، وچنانچه از سهم فقرا باشد بنابر احتياط أول زكات را ملك آنان نمايد وسپس به مصرف آنان برساند . " مسأله 1864 " به فقيرى كه از راه تكدى مخارج زندگى خود را تأمين مىكند مىتوان زكات داد ، به شرط آن كه در معصيت مصرف نكند . " مسأله 1865 " به فقيرى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىتوان زكات داد ، ونيز بنابر احتياط واجب به كسى كه گناه كبيره را آشكارا انجام مىدهد زكات ندهند . همچنين است حكم شرابخوار هر چند پنهانى شراب بخورد . " مسأله 1866 " به كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بدهد - اگر چه مخارج أو بر انسان واجب باشد - مىتوان براي پرداخت بدهى زكات داد ، ولى اگر زن بلكه بنابر احتياط واجب هر فرد ديگرى كه مخارج أو بر انسان واجب