ب - اگر شك كند كه چه وقت عذر برايش پيدا شده مىتواند مقدار كمتر را قضا نمايد ،
مثل كسى كه در روزهاى آخر ماه رمضان مسافرت كرده وبعد از رمضان نمىداند كه ابتداى
سفر أو بيست وپنجم بوده يا بيست وششم ، چنين شخصي مىتواند روز بيست وششم را
روز شروع مسافرت خود حساب كند وپنج روزه قضا بگيرد ، مگر اين كه مقدار روزهايى را
كه روزه نگرفته مىدانسته وبعد فراموش كرده باشد كه در اين صورت بنابر احتياط مقدار
بيشتر را كه احتمال مىدهد قضا نمايد .
" مسأله 1556 " زن حائض يا نفساء روزه هايى را كه در روزهاى حيض يا نفاس
نگرفته بايد پس از پاك شدن قضا نمايد ، ولى زن مستحاضة بايد به ترتيبي كه در احكام
استحاضة گفته شد روزه هاى خود را بگيرد ، ودر اين صورت ديگر قضا ندارد .
" مسأله 1557 " اگر در ماه رمضان به واسطه عذرى روزه نگيرد وپس از رمضان عذر
أو بر طرف شود ، بنابر احتياط واجب تا رمضان سال بعد قضاى آن را بجا آورد ، وچنانچه تا
رمضان آينده از روى عمد قضاى روزه را نگيرد بايد علاوة بر قضاى روزه براي هر روز يك
مد طعام به فقير بدهد .
" مسأله 1558 " اگر در قضاى روزه رمضان كوتاهى كند تا وقت تنگ شود ودر تنگى
وقت عذرى پيدا كند ، بايد روزه ها را پس از رمضان قضا نمايد وبراي هر روز يك مد طعام
به فقير بدهد .
" مسأله 1559 " اگر موقعى كه عذر دارد تصميم داشته باشد كه پس از بر طرف شدن
عذر روزه هاى خود را قضا كند وپيش از آن كه قضا نمايد در تنگى وقت عذرى پيدا كند ، بايد
قضاى آن را بگيرد وبنابر احتياط واجب براي هر روز هم يك مد طعام به فقير بدهد .
" مسأله 1560 " اگر بيمارى انسان چند سال ادامه پيدا كند وپس از بهبودى تا رمضان
آينده به اندازه قضا وقت داشته باشد ، بايد قضاى رمضان آخر را بگيرد وبراي هر روز از
سالهاى پيش يك مد طعام به فقير بدهد وقضاى آنها واجب نيست .
" مسأله 1561 " كسى كه از چند ماه رمضان روزه قضا دارد ، قضاى هر كدام را كه
أول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد - مثل آن كه پنج روزه از
رمضان آخر قضا داشته وپنج روز هم به رمضان مانده باشد - بنابر احتياط واجب أول قضاى
رمضان آخر را بگيرد .
" مسأله 1562 " اگر قضاى روزه چند رمضان بر أو واجب باشد خوب است معين كند -
گرچه به طور اجمال - كه قضاى كدام رمضان را بجا مىآورد ، ولى اگر به طور كلى قصد
نمايد ، قضاى رمضان جلوتر محسوب مىشود .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 273
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٢٧٣