بجا آوردن سجده زياد شك مىكند ، اگر در انجام ركوع شك كند بايد به دستور آن رفتار
نمايد ، يعنى اگر ايستاده است ركوع را بجا آورد واگر به سجده رفته اعتنا نكند . همچنين
است اگر در نماز مخصوصى - مثلا نماز ظهر - زياد شك مىكند ، در صورتي كه در
نمازهاى ديگر شك كند بايد به دستور شك رفتار نمايد .
" مسأله 1045 " اگر نمازگزار شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد به دستور شك
عمل نمايد ، ولى كثير الشك تا هنگامى كه يقين نكند به حال معمولى برگشته بايد به شك
خود اعتنا نكند .
" مسأله 1046 " اگر كثير الشك شك كند ركنى را بجا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد
يادش بيايد آن را انجام نداده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر
مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است .
" مسأله 1047 " اگر كثير الشك شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه
واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را انجام نداده ، چنانچه از محل بجا آوردن آن نگذشته -
يعنى داخل ركن بعد نشده - بايد برگردد وآن را انجام دهد ، واگر از محل آن گذشته
نمازش صحيح است وبنابر احتياط واجب دو سجده سهو بجا آورد .
" مسأله 1048 " حكم كثير الشك كه نبايد به شك خود اعتنا كند اختصاص به نماز دارد
ودر غير نماز بايد مطابق وظيفة شك عمل نمايد ، اما اگر شك به حد وسواس برسد در هيچ
عملي نبايد به آن توجه شود .
5 - شك امام جماعت يا مأموم در شماره ركعتهاى نماز
" مسأله 1049 " اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، چنانچه مأموم
يقين يا گمان داشته باشد وبه امام جماعت بفهماند ، امام بايد به آن عمل نموده ونماز را تمام
نمايد وخواندن نماز احتياط لازم نيست ، همچنين اگر مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك
كند وامام جماعت يقين يا گمان داشته باشد ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .
6 - شك در نماز مستحبى
" مسأله 1050 " اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف
بيشتر شك نماز را باطل مىكند بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح شك كند
كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است . واگر طرف
بيشتر شك نماز را باطل نمىكند - مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت -