فصل أول
« 1 » در فضيلت زيارة وتأكدّ آن وشدّ رحل براي آن يعنى بار بستن وعزيمت نمودن به سوى آن وصحّت نذر زيارة وحُكم استئجار « 2 » براي آن
فضل زيارة : دار قطني وبيهقى از ابن عمر روايت كردهاند كه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - فرمود : هر كه زيارة كند قبر مرا واجب مىشود مراو را شفاعت من « 3 » ، يعنى شفاعت در حقّ أو ثابت ولابُدست ودراين « 4 » معنى مراو را سه قول است يكى آنكه مخصوص مىشود به شفاعتي كه غير أو را نيست آن شفاعت - ديگر آنكه متفرد مىشود به شفاعتي كه آن شفاعت ديگران را نيز هست . ليكن ، اين نسبت شفاعت به سوى أو براي تشريف وتَنْويّت « 5 » شأن اوست . ديگر آنكه لابُدست أو را دُخول در شفاعت وبر اين تقدير مؤكّد است معنى واجب مىشود أو را در اينجا بشراى عظيم است به آنكه موت أو بر اسلام خواهد وبر اين تقدير حاجت نمىافتد به تضمين شرط وفات بر اسلام به خلاف احتمالين اولين ودر قول أو - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - شفاعت من أشارت است به آنكه به نفس نفيس خود شفاعت خواهد فرمود وشك نيست كه أعظم شفاعت به قدر عظمت شافع خواهد بود . طبرانى وغيره از ابن عمر روايت كردهاند كه هر كه بيايد به من در حالتي
هامش
( 1 ) - د : ندارد .
( 2 ) - استئجار : به مزد گرفتن كسى را .
( 3 ) - ل : شفاعت من واجب مىشود .
( 4 ) - م : ندارد ، ل : ودر اين ندارد .
( 5 ) - تنويت : بر وزن تربيت روا كردن حاجت .