معناى فرمايش امام عليه السّلام اين است كه پس از روشن شدن راه حق و آشكارى طريق مستقيم ، هركس بر آن گام نهد سعادت هميشگى يابد و هركس روى گرداند شقاوت دايم نصيبش شود .
خداى تعالى مىفرمايد :
يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ * فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ * خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ * وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
« 1 » ؛
در آن روز هيچكس جز به فرمان خدا سخن نگويد : پس خلق بر دو فرقه شوند ، برخى شقى و بد روزگارند و بعضى سعيد و خوشوقت . امّا اهل شقاوت همه را در آتش دوزخ درافكنند ، درحالىكه آه و ناله حسرت مىكشند . آنها در آتش دوزخ تا آسمان و زمين باقى است جاودانند ، مگر آنكه مشيت خدا بخواهد نجاتشان دهد كه البته خدا ( به قدرت و حكمت خويش ) هرچه خواهد مىكند . اما اهل سعادت هم تمام در بهشت ابد تا آسمان و زمين باقى است جاويدند ، مگر آنچه مشيت پروردگار باشد . كه عطايش ابدى و نامقطوع است .
از دنيا توشه گيريد
فتزوّدوا في أيّام الفناء لأيّام البقاء ؛ بنابراين در روزگار فانى ( دنيا ) براى ايّام ماندگار ( آخرت ) توشه برگيريد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
« 2 » ؛
الا اى اهل ايمان ! خداترس شويد ، و هرنفسى بنگرد تا چه عملى براى فرداى ( قيامت ) خود پيش مىفرستد . و از خدا بترسيد كه او به همهء كردارتان بهخوبى آگاه است .
هامش
( 1 ) . هود ( 11 ) آيات 105 - 108 .
( 2 ) . حشر ( 59 ) آيهء 18 .