و به سپاس آن نعمتهاى بىحساب زبان به ستايش خدا گشايند و گويند : حمد خدا را كه حزن و اندوه ما ببرد ( و شادى بىحد عطا فرمود ) همانا خداى ما بسيار بخشنده و پاداشدهندهء سپاس است . شكر آن خدايى را كه از لطف و كرم ما را به منزل دايمى بهشت وارد كرد كه در اينجا هيچ رنج و المى به ما نرسد و ابدا ضعف و خستگى نخواهيم يافت .
و در سورهء حج مىفرمايد :
يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ ؛
و در آنجا طلا و مرواريد به دست زيور بندند و تن به جامهء حرير بيارايند .
ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء و اللّه ذو الفضل العظيم ؛ اين فضل و كرامت خداست كه آن لطف را در حق هركه بخواهد مىكند و خدا را بر ( خلق ) فضل و رحمت نامنتهاست .
شرط بلاغ
أقول ما تسمعون ؛ مىگويم آنچه را مىشنويد . خداى تعالى مىفرمايد :
وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ ؛
و عاقلان بر اين نعمت و شادمانى ابدى بايد به شوق و رغبت بكوشند .
و اللّه المستعان على نفسى و أنفسكم ؛ و تنها خداست كه من و شما را يارى تواند كرد .
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ؛
« 1 »
پروردگارا ! تنها تو را مىپرستيم و از تو يارى مىجوييم و بس .
. . . وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ ؛
« 2 »
و پروردگار ما همان خداى مهربان است كه بر ابطال آنچه شما بر خلاف حق
هامش
( 1 ) . حمد ( 1 ) آيهء 5 .
( 2 ) . انبياء ( 21 ) آيهء 112 .