فصل سىام راه علاج
1 - كور كردن با آيينه
( 1 ) غلامى از قبيلهء قيس با مولاى خود به نزد عثمان رفتند ، غلام اظهار داشت كه مولايش با زدن ضربهء شديدى چشم او را كور كرده ولى ساختمان چشم سالم است ، مولا به غلام مىگفت : ديه چشمت را به تو مىدهم از قصاص صرفنظر كن . غلام از گرفتن ديه ابا داشت و تنها خواستهاش قصاص بود .
عثمان در حكم قضيه درمانده گرديد ، از اين رو آنان را به نزد حضرت امير - عليه السلام - برد و از آن حضرت تقاضاى داورى كرد . مولا يك ديهء كامل به غلام تسليم نمود تا از قصاص درگذرد . غلام نپذيرفت ، مولا حاضر شد دو ديه بپردازد ولى بازهم غلام امتناع داشت و جز به قصاص راضى نبود . در اين موقع امير المؤمنين به منظور قصاص گرفتن از مولا ، آيينهاى طلبيده آن را داغ نمود و آنگاه مقدارى پنبه خواست و آن را خيس كرد و بر اطراف چشم او روى پلكها گذاشت و چشم را در مقابل آفتاب نگهداشت و به وى فرمود : در آيينه نگاه كن و چون قدرى نگاه كرد كور شد ، بدون اين كه آسيبى به ساختمان چشمش وارد شود « 1 » .
هامش
( 1 ) - فروع كافى ، ج 7 ، ص 319 حديث 1 .