و در اين باره نيز كلياتى از عترت طاهرين آن حضرت - عليه السلام - وارد شده :
( 1 ) 1 - حسين بن خالد مىگويد : از امام ( ابو الحسن ) پرسيدم روايتى از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به ما رسيده كه « هر كس شراب نوشد تا چهل روز نمازش قبول نمىشود » .
امام - عليه السلام - فرمود : صحيح است .
عرض كردم : به چه علت چهل روز ، نه كم و نه زياد ؟
امام فرمود : خداوند آفرينش انسان را اندازهگيرى نموده ، چهل روز به حالت نطفه ، و آنگاه علقه نيز چهل روز ، و پس از آن مضغه نيز چهل روز . . . پس كسى كه شراب نوشد تا چهل روز آن در « مشاش » او ( نرمهء سر استخوان كه مىتوان آن را جويد ) باقى مىماند به مقدار انتقال حالتهاى جنينى او . و آنگاه فرمود : و اين چنين است تمام غذاها و نوشيدنيهايى كه تناول مىكند « 1 » .
( 2 ) 2 - از امام كاظم - عليه السلام - از مشتبه بودن خون حيض و خون بكارت زن سؤال شد . فرمود : مقدارى پنبه در فرج فرو مىبرد و پس از لحظهاى آهسته آن را بيرون مىآورد ، اگر خون ، تنها ظاهر پنبه را آلوده نموده باشد خون بكارت است و اگر در داخل آن نفوذ كرده و آن را خيس نموده باشد خون حيض است « 2 » .
( 3 ) 3 - از امام صادق - عليه السلام - نقل شده كه فرمود : هرگاه ندانى ماهى مذكى يا ميته است - و ذكات او به اين است كه زنده از آب بيرون آورده شود - او را در آب بينداز ، پس اگر روى آب بر پشت قرار گرفت ميته است و اگر بر رو مذكى است .
و نيز اگر قطعهء گوشتى ديدى و ندانستى از حيوان مذكى است يا مردار مقدارى از آن را روى آتش بگذار ، اگر منقبض و جمع شد مذكى است و اگر فروهشت و سست شد ميته است « 3 » .
هامش
( 1 ) - تهذيب ، ج 9 ، ص 108 ، حديث 203 .
( 2 ) - فروع كافى ، ج 3 ، ص 94 ، حديث 1 .
( 3 ) - من لا يحضر ، ابواب القضايا و الاحكام ، باب الصيد و الذبائح ، حديث 42 .