نخست : حكم اين ثروتهاى انباشته ميلياردى در دست افراد چيست ؟ آيا اسلام آن را جايز مىداند ؟
پاسخ
بسيارى از كارشناسان اظهارنظر كردهاند كه اين ثروتها به مالكانش سلطه بىقيد و شرطى بر مردم مىبخشد و آزادى آنان را محدود مىكند . به اين معنى كه در اختيار داشتن زمينهاى وسيع و ثروت فراوان ، در اختيار گرفتن آزادى ديگران است و اگر اينگونه باشد ، ( اين ثروت ) حرام است .
دوم : معنى فرمايش امام چيست كه : « درويشى گرسنه نماند جز كه توانگرى از حق او خود را به نوايى رساند . » « 1 »
پاسخ
امام فرمود : « خداى سبحان روزى درويشان را در مالهاى ستمگران واجب داشته . پس درويشى گرسنه نماند جز كه توانگرى از حق او خود را به نوايى رساند . و كردگار ، توانگران را بازخواست كند از اين كار . » « 2 » امام با اين سخن اشاره مىكند كه گرسنگى مستمندان به دليل آن است كه توانمندان زكات اموال خود را نمىپردازند و اگر همانگونه كه در حديث ديگرى آمده اينان دستور خداوند را به كار بسته و زكات خود را پرداخت مىنمودند ، هيچ درويش و مستمندى در زمين نمىماند . سخن اهلبيت ( ع ) مانند آيات قرآن برخى ، برخى ديگر را تفسير مىكند . آرى ؛ سخن امام ( ع ) تاييد اين نظريه است كه وجود فقر
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 328 . « ما جاع فقير الا بما متع به غنى » .
( 2 ) - همان . « إن اللّه فرض فى اموال الأغنياء اقوات الفقراء فما جاع فقير إلا بما متع غنى و اللّه تعالى سائلهم عن ذلك » .