فراختر مىشوند و واقعا جاى شگفتى است كه هرچه تعداد نمازگزاران كاهش مىيابد ، تعداد مسجدها رو به فزونى مىرود و شكوه بيشترى مىيابند . شگفت است كه مىبينيم روستاى كوچك فقيرى مسجدى باشكوه با مناره سر به آسمان كشيده مىسازد در حالى كه طرحهاى حياتى بسيار موردنياز ديگر خود را از ياد مىبرد .
مسجدها نه بارويى جنگى هستند و نه كاخهايى براى فخرفروشى به همتايان و مخالفان . جايگاهى هستند براى فروتنى و تواضع در برابر خدا و پرستش و راز و نياز . عظمت و بزرگى آنها در زنده نگهداشتن ياد خدا و برپايى نماز و آموزش علم و اندرزهاى سودمند است نه به گنبدهاى بلند و ستونهاى برافراشته و منارههاى سر به فلك كشيده . مسجد پيامبر ( ص ) از تنه و شاخ و برگ نخل بود و ارتفاع آن به اندازه قامت يك مرد بود و هنگام باران آب به سوى نمازگزاران سرازير مىشد اما يك ركعت در آن با ده هزار ركعت در مسجد ديگرى برابرى مىكند . پس نه سادگى از مرتبه و شكوهش كاست و نه هنر و زيبايى بر مرتبه مسجد ديگرى افزود . براى مسجد پيامبر ( ص ) اين بزرگى و كمال بس كه پيامبر ( ص ) و همراهانش در آن نماز بجا آوردهاند .
برخى ثروتمندان روزگار خود را ديدهايم كه در ساختن مسجدهايى در نهايت زيبايى و هنر بر يكديگر پيش مىگيرند ، اما هيچ هيبت و شكوهى در اندرون برنمىانگيزند و اگر نمودى از چيزى داشته باشد ، بيانگر اين است كه دورويى و تظاهر به ديندارى در عصر اتم تا بدان مرحله از پيشرفت و ترقى رسيده كه در جامه هنر زيبا به نمايش درآمده است . بسيار بجاست كه آنكه دارايى خود را صرف ساخت اين گنبد و منارهها مىكند ، آنها را خرج گرسنگان و برهنگان كند يا مسجد كوچكى در منطقه يا محلهاى بىمسجد
فضائل الإمام علي ( ع ) ( فضيلتهاى امام على ع ) ( فارسى ) — صفحة 198
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٩٨