منتشر ساخت و اهل بيت را گرامى داشت و دستور داد تا آن را در مجامع دولتى ، مردمى ، اجتماعات عمومى و اعياد ، منتشر سازند ، درباره يزيد ، در آن آمده بود :
( 1 ) « هنگامى كه خلافت به يزيد رسيد ، پيگيرانه به خونخواهى مشركان از مسلمين پرداخت و واقعهء حره را بر مردم مدينه وارد ساخت ، واقعهاى كه همانند آن بر بشريت نگذشته و بر مسلمين نيز زشتتر و فجيعتر از آن وارد نشده است ، پس كينهء خود را آرام كرد و گمان كرد كه براى پيروانش ، از اولياى خدا انتقام گرفته و براى دشمنان خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خونخواهى نموده است » .
( 2 ) وى اضافه مىكند و مىگويد : « مهمترين چيزى كه هتك كرد و عظيمترين جرمى كه مرتكب شد ، ريختن خون حسين بن على عليه السّلام بود ، با آگاهى از جايگاهش نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و شنيدن اين مطلب كه وى فرموده بود : « حسن و حسين دو ريحانهء من از دنيا هستند . حسن و حسين ، دو سرور جوانان اهل بهشت مىباشند » كه بر خدا و پيامبرش گستاخى نموده نسبت به آن دو دشمنى روا داشته و از آن عمل خود ، نه از انتقام ترسيد و نه به فكر معصيتى بوده است » « 1 » .
( 3 ) كشتن ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از عظيمترين حوادث بزرگى بود كه مسلمانان از آن ، آشفتهخاطر شدند و با آن ، گرفتار آزمونى سخت و مشكل گشتند ؛ همچنانكه آن واقعه ، از فجيعترين حوادث جهانى بود ؛ زيرا آن سنگدلى كه در برابر عترت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روا داشته شد ، از فجيعترين حوادثى است كه در تاريخ عالم ، صورت گرفته است .
( 4 ) آن جفاكاران مسخ شده از سپاه يزيد ، انواع فرومايگى و اقسام پستى را اعمال نمودند و همهء ارزشهاى انسانى و عرف حاكم و آن فضيلت و اخلاقى را كه
هامش
( 1 ) ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغة