( 1 ) پس از آنكه برگزيدگان بزرگوار از ياران امام به شهادت رسيدند ، فرزندان خاندان نبوت از جوانان و كودكان ، براى جانبازى و فداكارى برخاستند كه با وجود كمى سنّ و سالشان ، همچون شيرانى بودند كه از مرگ نمىهراسيدند و سختيها ، آنان را بيمناك نمىساخت . آنان ، با اشتياق به ميدانهاى جهاد ، شتافتند در حالى كه امام نمىخواست بعضى از آنان به سوى مرگ بروند ، ولى ايشان به التماس نزد آن حضرت افتادند و دست و پايش را بوسيدند تا به آنان اجازه دهد كه از او دفاع كنند .
( 2 ) منظرهء هولناكى كه دلها را مىسوزاند و هر موجود زندهاى را دچار سرگشتگى مىكند اين است كه آن جوانان براى آخرين وداع با يكديگر برآمدند ، هر كدام از آنان ، برادر و عموزادهء خود را بوسههاى فراوان مىزد در حالى كه غرق در اشكهاى غم و اندوه بر ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بودند ؛ زيرا آن حضرت را تنهاى غريب مىديدند كه لشكر دشمن او را محاصره كرده است و نيز بانوان خاندان وحى و نبوت را مىديدند كه صداى گريه و زارى آنان بلند شده بود . . . ، خداوند امام را يارى دهد بر تحمل اين فجايعى كه كمرها را مىشكند و خردها را سرگشته مىسازد و هيچ انسانى آنها را تحمل نمىكند ، جز آنكه خداوند قلبش را براى ايمان آزموده باشد . . . امّا كسانى كه از فرزندان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به شهادت رسيدند عبارتند از :
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 289
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٨٩