تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
گريه افتاد و به او فرمود : خداوند تو را سپاس گويد ، اى شيخ ! وى با وجود بزرگسالى ، همچون قهرمانان جنگيد و روايت شده كه هيجده نفر را به هلاكت رسانده سپس خود ، شهيد گشت « 1 » و روح پاكش همراه با پيامبران ، صدّيقان و شهيدان به ملأ اعلى پيوست كه همراهى آنان نيكوست . ( 1 )

شهادت ابو الشعثاء

« ابو الشعثاء ، يزيد بن زياد بن مهاجر كندى » است كه از قهرمانان و سواران عرب و از جمله كسانى بود كه همراه ابن سعد براى جنگ با امام خارج شدند . هنگامى كه امام ، شرايط خود را بر ابن سعد ، عرضه داشت و ابن سعد نپذيرفت ، به سوى حضرت حسين عليه السّلام روى آورد « 2 » و لشكريان ابن سعد را با تيرهاى خود مىزد . مورخان مىگويند وى ، آنان را با يكصد تير زد كه تنها يكى از آنها به خطا رفت و هر وقت تير مىانداخت ، امام به وى مىفرمود : « خداوندا ! تيرش را به هدف برسان و بهشت را پاداش وى قرار ده » . ( 2 ) وقتى كه تيرهايش تمام شد ، شمشير خود را كشيد و بر آنان حمله برد در حالى كه رجز مىخواند :
انا يزيد و ابى مهاجر * اشجع من ليث بغيل خادر « 3 » يا رب انى للحسين ناصر * و لابن سعد رافض و هاجر
« من يزيدم و پدرم مهاجر است ، شجاع‌تر از شيرى كه در بيشه آرميده
هامش
( 1 ) مقرم ، مقتل ، ص 252 - 253 . ( 2 ) انساب الاشراف 3 / 405 . ابن اثير ، تاريخ 4 / 73 و در آن آمده است كه وى نخستين كسى بود كه از ياران امام به شهادت رسيد . ( 3 ) در الفتوح 5 / 199 چنين آمده : « ليث عبوس فى العرين جاذر » .