( 1 ) سپاهيان باطل و گمراهى ، غرق در سلاح ، با صفهايى همچون سيل ، به سوى آن برگزيدگان آزادهاى كه زندگيشان را براى خدا بخشيدند و هيچ چيز ، آنان را از يارى حق و نابود كردن باطل ، مشغول نساخته بود ، روان شدند ، در حالى كه آن بزرگواران ، با صبر و اخلاص در برابر آن وحشيان درّنده ، پايدارى نمودند و از كثرت آنان و از جنگافزارهايى كه در اختيارشان بود ، نهراسيدند و آنچنان دليرى و شجاعتى ابراز داشتند كه مايهء غرور و افتخار است . . .
ما ، جريان نبرد و حوادث همراه آن و شهادت يافتن آن نيكان را بيان مىنماييم .
( 2 )
حملهء عمومى
نيروهاى ابن سعد ، هجومى عمومى و گسترده را بر ياران امام آغاز نمودند و با آنان در نبردى سهمگين درگير شدند ، اين نخستين حملهاى است كه ياران امام در آن شركت نمودند ؛ حملهاى گروهى و كوبنده بود كه اردوگاه كوفه با همهء واحدهايش در آن شركت داشتند و ياران حضرت حسين عليه السّلام ، با عزمى كه از عقيده ، نيرو مىگرفت و از نفسى سرشته شده بر اخلاص و فداكارى در دفاع از اسلام و جهاد در راه خدا ، حاصل مىگشت ، در آن نبرد به جهاد پرداختند و روحيهء نظامى آنان به ظهور پيوست ، زيرا جمع دشمنان را فرارى