( 1 )
1 - دفاع از اسلام
ياران امام با اخلاص و ايمان كامل ، براى دفاع از اسلام و حفظ اصول آن - كه از سوى حكومت اموى ناديده گرفته شده بود - بپاخاستند و در دفاع خود به بهترين و برجستهترين صورتى اخلاص ورزيدند كه دلايل آن در همهء موضعگيريهاى افتخارآميز آنان فراوان است ؛ مثلا حضرت عباس عليه السّلام كه نزديكترين خويشاوند امام بود ، در فداكارى خود به انگيزهء برادرى و يا ديگر موارد خاص ، عمل ننموده بلكه با عقيدهاى محكم به حمايت اسلام و حمايت امامى از ائمهء مسلمين كه خداوند مودّت و طاعتش را بر همهء مردم واجب ساخته است ، پرداخته بود . او اين را در ميدان جنگ پس از آنكه آن قوم ، دست راستش را قطع كردند ، بيان داشت و به صورت رجزخوانى چنين فرمود :
و اللّه ان قطعتم يمينى * انى احامى ابدا عن دينى
و عن امام صادق يقينى * نجل النبى الطاهر الامين
« به خدا ! اگر دست راستم را قطع كردهايد ، من همچنان از دينم حمايت مىكنم » .
« و از امامى كه به يقين صادق است ، فرزند پيامبر پاك امانتدار » .
( 2 ) معناى اين رجزخوانى - به وضوح - نشان مىدهد كه آن حضرت در جهاد خود به انگيزهء برادرى ، اقدام ننموده بلكه انگيزهء وى حمايت از دين و دفاع از امامى صادق به طور يقين بوده است . افراد ديگرى غير از حضرت عباس ، از ياران امام نيز اين حقيقت را اعلام نمودند .
( 3 ) حضرت ابا عبد اللّه عليه السّلام آنان را با روح و هدايت خود تغذيه نمود و با اخلاق خود پوشش داد به طورى كه جانهايشان از دنيا دور شد و از ماديت بدن ، جدا