( 1 ) بر صحراى پاك سرزمين كربلا ، نيروهاى خيانتكار با سربازان خداوند و هستههاى توحيد ، درگير شدند ، با آنان كه خداوند ، سينههايشان را براى ايمان ، گشاده ساخت ، آنان نبرد كردند ، در حالى كه يقين داشتند بر حق بودهاند . . . بر عكس دشمنانشان كه گرفتار سرگردانى و پريشانحالى بودند ، مىجنگيدند در حالى كه از گمراهى خود و انحرافشان از راه راست باخبر بودند .
ما ناگزيريم توقفى كوتاه داشته باشيم تا دربارهء هر يك از اين دو اردوگاه ، سخنى به ميان آوريم .
( 2 )
اردوگاه حسينى
اردوگاه حسينى ، شرافت انسان را نمايانگر مىساخت و ارزشهاى و الا و جهتگيريهاى عظيمى را ارائه مىداد كه هر انسان نيكو گوهرى با آنها بلندى مىيافت و آن را همين بس كه تنها براى اوست كه در تاريخ اين دنيا جاودانگى و بقا را رقم زدند ؛ زيرا در ميان خاندان شهيدان جهان ، كسى همچون شهداى كربلا در شرافت ، مجد و اقدام در يارى حق و جانبازى در راه عدالت نيست . ما در اينجا به بعضى از نشانههاى اهداف و سرشتهاى ذاتى آن ، اشارهاى مىنماييم .
( 3 )
هدفهاى عظيم
هدفهاى عظيمى كه شعار آنها را بپاداشتند و با شجاعت و ايمان به خاطر آنها مبارزه كردند ، عبارتند از :